[C++] (funkcja?) zastępująca markodefinicje

[Matt91111 5]

Od roku nie "tykałem" c++, no może ponad(te HTMLe) i wyleciało mi. Jak zastąpić makrodefinicje przy użyciu funkcji/funkcji klasy (cuś takiego, tej cywilizowanej metody zastępowania kodu bez użycia makrodefinicji ), próbowałem googlować , z góry dzięki

[BlackBishop 1]

co masz na myśli bo opis jest dość pokrętny

chodzi o template?

[Matt91111 5]

co masz na myśli bo opis jest dość pokrętny

chodzi o template?

Nie, kompilator ma zastąpić wartość liczoną przez daną funkcje, bez liczenia jej przed kompilacją, tak jak makro

 

Np.

// Zastąpienie z użyciem makra
#define SETBIT(X) { 1 << X }
unsigned a = SETBIT(0);

// Za pomocą... ?
unsigned SetBit(int n) { return (1 << n); }
unsigned b = SetBit(0); // Chodzi o to aby wartość funkcji była podmieniona przed kompilacją

[BlackBishop 1]

przecież to co napisałeś jest ok

jeśli boisz się, że będzie to wywołanie funkcji i stracisz kilka cykli procesora to zrób to jako inline

 

inline unsigned SetBit(int n) { return (1 << n); }

 

właściwie inline to jest tylko hint dla kompilatora - sam może zdecydować kiedy zrobić funkcję jako inline a kiedy nie zrobić tego mimo nakazu

[Matt91111 5]

Ok, dzięki właśnie o to mi leciało

[MitycznyJeż 478]

inline służy przede wszystkim do ominięcia ODR - bez tego nie możesz umieścić ciała funkcji w nagłówku, bo dostałbyś błędy linkera nt. wielokrotnej definicji.

Od kiedy mamy link time optimization słówka inline powinno się stosować tylko do ww., bo kompilator sam lepiej wie co i kiedy inline'ować.

 

Jeżeli potrzebujesz wartości która może być liczona na etapie kompilacji to zainteresuj się constexpr - to słówko kluczowe pozwala definiować funkcje, których wartość będzie liczona na etapie kompilacji gdy argumenty będą znane na etapie kompilacji, dzięki czemu ich wyników można użyć jako rozmiaru tablicy czy argumentów do szablonów.

Gdy argumenty będą dynamiczne, to po prostu będzie liczona w trakcie runtime. Przykład:

constexpr unsigned SetBit(int n) { return (1 << n); }

//dzięki takiej definicji można robić następujące rzeczy:
int a[setBit(2)];
std::array<int, SetBit(2)> b;
static_assert(SetBit(2) == 0b100, "simple value check");
//bez constexpr nie byłoby to możliwe