*Miłość* - wątki miłosne w literaturze...

[Agnes 6]

Tym razem wątek szerokopasmowy.

 

Nawet jak ktoś nie lubi literatury typowo miłosnej, to na pewno trafił na książkę, gdzie wątek taki jest na tyle wyraźnie zaznaczony, że pamiętamy go długo. Zresztą - co tu dużo gadać - miłość i związki pomiędzy ludźmi są siłą napędową całego życia, więc i w dziełach literackich muszą mieć odzwierciedlenie.

 

Dobra, jakiś taki przydługawy i nudny wstęp mi wyszedł. Pomińcie go.

 

Jako że ja zakładam wątek, mnie pierwszej przypada zaszczyt wymienienia honorowej pary świata literatury <fanfary i werble>

 

Oto.... Romeo i Julia!

 

Historia miłości aż po grób - czyż to nie urzekające i nie chwytające za serce? Mmm...

 

Wiecie, że motyw miłości Romea i Julii podjął też Gieorgij Szach w książce" Nie było smutniejszej historii na świecie"? Cudo - zakochaną parę przeniósł w fantastyczny świat na odległej planecie Hermes i przedzielił nie podziałami (szukałam innego słowa, nie znalazłam) między zwaśnionymi rodami, tylko wręcz wzniósł mur miedzy zakochanymi. Pochodzą z różnych klanów, Ona jest matematykiem, On agronomem, mówią różnymi językami, a porozumiewają się za pomocą elektronicznych tłumaczy. Małżeństwo z kimś spoza własnego klanu jest nie do pomyślenia. Jak tu w takich warunkach się zakochać, jak być z sobą?...

A jednak.

 

No dobra, ja już długo, teraz wy - kto z kim i z jakich książek?

[anomalocaris 0]

Oto....  Romeo i Julia!

<{POST_SNAPBACK}>

No proszę bardzo - to się nazywa zacząć z wysokiego C! Teraz to już nikt nie przebije W związku z tym nieco zmienię diapazon i przenosząc się w inne troszkę rejony...

 

Humbert i Lo

 

Książki chyba nie ma powodu wymieniać

[Agnes 6]

A kim oni byli?...

[anomalocaris 0]

A kim oni byli?...

<{POST_SNAPBACK}>

Kochanków parą: on prosto z Francji;

jej nie dostaje tej elegancji

lecz młoda za to jest niesłychanie

stąd też wynikło wielkie kochanie...

[Agnes 6]

Ach, faktycznie! Racja, słynna para...

[superangel 0]

Kmicic i Oleńka z Potopu Sienkiewicza.

 

On chrąży z temperamentem, Ona w waszmościu zakochana.

[marcelaj 0]

tak na gorąco to Justyna i Jan z "Nad Niemnem" - bo nie igrali swoimi uczuciami i dzięki temu to był normalny związek a nie jakiś popitraszony za przeproszeniem

no i miła memu sercu scenografia

[TyBiAs 0]

Geralt i Yennefer

 

"Czarodziejka, chwytając mocniej ramię wiedźmina, dygnęła ponownie. Villentretenmerth wstał, spojrzał na nią, a twarz miał bardzo poważną.

- Wybacz szczerość i prostolinijność, Yennefer. To jest wypisane na waszych twarzach, nie muszę nawet starać się czytać w myślach. Jesteście stworzeni dla siebie, ty i wiedźmin. Ale nic z tego nie będzie. Nic. Przykro mi.

- Wiem - Yennefer pobladła lekko. - Wiem, Villentretenmerth. Ale i ja chciałabym wierzyć, że nie ma granicy możliwośći. A przynajmniej w to, że jest ona jeszcze bardzo daleko."

[Burzyn 0]

Ołowiany Żołnierzyk i Papierowa Tancerka ("Dzielny ołowiany żołnierz" Andersena).

Miłość niespełniona. Para tragiczna. Różniło i dzieliło ich wszystko, co symbolicznie podkreślał ich "budulec": przyziemność i artyzm, solidność i zwiewność, ciężar i lekkość, odporność i podatność. Skończyli w jednym płomieniu, ale -paradoksalnie- nie był to szczęśliwy koniec historii. Jak to zazwyczaj w życiu.

"Ach, gdyby tu przy mnie w łodzi była ta panienka z zamku, nic bym sobie nie robił z ciemności, nawet dwa razy większych."

"A żołnierz roztopił się na bezkształtną masę i kiedy nazajutrz służąca wygarniała popiół, znalazła go w postaci maleńkiego, ołowianego serduszka."

 

Konował i Pani ("Czarna Kompania" Cooka).

Para mieszana. Przykład na to, że śmiertelnik może uwieść boginię; nawet boginię -wydawałoby się- zła. Coś na kształt związku Kirke i Odyseusza (nawet świń wokół nie brakuje). No właśnie - ci ostatni też mi się podobają. Odyseusz miał zresztą farta do kobiet, bo przecież jeszcze Nauzykaa i Penelopa. A w pewnym stopniu i Atena...

 

Sam i Róża ("Władca Pierścieni" Tolkiena).

Para drugoplanowa, ale ma swój urok. Rzec by można, że taka siła spokoju, stabilność i przewidywalność. Po szalonych związkach, w których wszystko się zdarzyć może, istnienie (wirtualne, oczywiście) czegoś podobnego wzbudza uśmiech. I bynajmniej nie politowania.

[Agnes 6]

A propo Sama i Róży - trzymało się kciuki za nich podczas czytania, oj, trzymało.

By im się w życiu dobrze poukładało.

 

Tia... rymowanie wchodzi w nawyk? Zgroza...

[anomalocaris 0]

Konował i Pani ("Czarna Kompania" Cooka).

Para mieszana. Przykład na to, że śmiertelnik może uwieść boginię; nawet boginię -wydawałoby się- zła. Coś na kształt związku Kirke i Odyseusza (nawet świń wokół nie brakuje). No właśnie - ci ostatni też mi się podobają. Odyseusz miał zresztą farta do kobiet, bo przecież jeszcze Nauzykaa i Penelopa. A w pewnym stopniu i Atena...

Sam i Róża ("Władca Pierścieni" Tolkiena).

Para drugoplanowa, ale ma swój urok. Rzec by można, że taka siła spokoju, stabilność i przewidywalność. Po szalonych związkach, w których wszystko się zdarzyć może, istnienie (wirtualne, oczywiście) czegoś podobnego wzbudza uśmiech. I bynajmniej nie politowania.

Odyseusz ma u mnie fory z bardzo wielu powodów Właściwie, jak tak się zastanawiam w tej chwili, czy w całej literaturze świata jest ktoś podobny do niego?

[Gość dzasta6]

Ja najbardziej zapamiętałam wątki z tych książek: "Romeo i Julia" "Tristan i Izolda" "Pan Tadeusz" ...no może jeszcze Stanisław Wokulski i Izabela Łęcka z "Lalki"... ale tak na prawde nigdy nie przeczytałam tej ksiązki, a wątek kojarzę tylko z lekcji ale zapamiętałam go

[Burzyn 0]

A propo Sama i Róży - trzymało się kciuki za nich podczas czytania, oj, trzymało.

By im się w życiu dobrze poukładało.

 

Tia... rymowanie wchodzi w nawyk? Zgroza...

Odyseusz ma u mnie fory z bardzo wielu powodów Właściwie, jak tak się zastanawiam w tej chwili, czy w całej literaturze świata jest ktoś podobny do niego?

Popełniłeś podwójnego fopa: raz, że owych powodów nie wymieniłeś, i dwa, że zadałeś pytanie, na które nie odpowiedziałeś

W "Iliadzie", muszę powiedzieć, jakoś niespecjalnie mi się podobał; może dlatego, że sam nie wiedziałem, komu "kibicuję" i gdyby nie to, że nie cierpię Parysa, to pewnie Troja by się obroniła Dopiero "Odyseja" zmieniła nastawienie. Nieee... no łżę, oczywiście - przecież od dzieciństwa się słyszało o Odysie, jakiś film odcinkowy nawet był dawno temu, więc zanim "Iliada", to już jakiś tam pogląd na niego był. Ale w "Iliadzie" snuł się zazwyczaj na drugim planie i wydaje mi się, że pokazany był li tylko jako szczwany lis.

[Agnes 6]

Popełniłeś podwójnego fopa: raz, że owych powodów nie wymieniłeś, i dwa, że zadałeś pytanie, na które nie odpowiedziałeś

.

 

To co, anomalocaris, do tablicy.

[Felson 0]

Rincewind i Bagaż. Dość nietypowa para, przyznaję. No i miłość jakby jednostronna, spięć też nie brakowało, ale Bagaż potrafił nawet za Dysk wyskoczyć.

 

[anomalocaris 0]

To co, anomalocaris, do tablicy.

Nie do tablicy, tylko do łóżka...

 

 

PS. Czytać, oczywiście.

 

PPS. Lovecrafta, ma się rozumieć.

 

PPPS. A Burzyn to dopiero zrobił flipa i flopa: starannie wyminął odpowiedź na moje pytanie

[Agnes 6]

Rincewind i Bagaż. Dość nietypowa para, przyznaję. No i miłość jakby jednostronna, spięć też nie brakowało, ale Bagaż potrafił nawet za Dysk wyskoczyć.

 

Hehe, a żeby dodać pikanterii związkowi, trzeba dodać, że Bagaż dorobił się małych Bagażątek.

 

Nie, nie z Rincewindem. Na szczęście.

[CarnAge 16]

apropo pikanterii zamieszam trochę.

"Król Edyp" Sofoklesa

no co jest para nie

Edyp i Jokasta

[Agnes 6]

Carnaś, zamieszałeś jak palcem w herbacie... Ależ też pikanteria. Bagażu nikt nie przebije.

[januzi 24]

Fanna Hill i ktostam (Pamietniki Fanny Hill)

[CarnAge 16]

Carnaś, zamieszałeś jak palcem w herbacie... Ależ też pikanteria. Bagażu nikt nie przebije.

 

bagaż bagaż

[Quattro 0]

moze to zabrzmi dziwnie ale jedyna para ktora utkwila mi w pamieci to... zwierzeta - Kazan i Szara Wilczyca z powiesci Curwooda...

[warewolf 0]

Odyseusz ma u mnie fory z bardzo wielu powodów Właściwie, jak tak się zastanawiam w tej chwili, czy w całej literaturze świata jest ktoś podobny do niego?

Był taki jeden Eneasz, ale jego autora można by posądzić o plagiat.

 

Poza tym ciekawym wątkiem miłosnym wydaje mi się spotkanie Małgorzaty z Mistrzem na ulicy, dwoje nieznajomych sobie ludzi spotyka się i zakochuje. Miło jest wierzyć w takie coś. Na dodatek są gotowi poświęcić wszystko by nie unieszczęśliwiać ukochanej (Mistrz) i by zaznać jeszcze szczęścia (Małgorzata).

Ale ja mam hopla na punkcie tej powieści.

 

PS. Jak się pisze "można by" - razem czy osobno?

[Agnes 6]

PS. Jak się pisze "można by" - razem czy osobno?

Osobno, osobno. Ale sama też się mylę i musiałam się porządnie zastanowić nad odpowiedzią.

[Koala60 0]

Alladyn i Yasmina

Cinderella i Książę

Asmodeusz i Jashmin

Berg i Ave

 

e za mało znani ..........