Zakup mieszkania od dewelopera

[Kaiketsu 2669]

No widzisz Karister, wracamy do punktu wyjścia: żałuję, że nie zostałem #programistą15k

[Karister 1595]

Hehm, rozumiem. Ale jeden argument nadal kupuję: "jestem samotnikiem". Z tym dyskutować się nie da. Wtedy praca zdalna jest jak najbardziej ok i można brać działkę na końcu świata. Pytanie tylko, jak tam z internetem do pracy.

Edytowane 28 Kwietnia 2020 przez Karister

[Kaiketsu 2669]

W sumie z internetem to jest problem. Zwłaszcza dla mojej partnerki, która koniecznie chce jak najlepsze łącze do grania online.

 

Dostępność internetu światłowodowego nawet blisko Warszawy jest często b. słaba.

 

To był dla mnie lekki szok.

[Karister 1595]

Nie mówię nawet o światłowodzie, ale żeby była zwykła miedź. Wioski często skazane są na radiówkę/LTE.

Edytowane 28 Kwietnia 2020 przez Karister

[Bono[UG] 1916]

Hehm, rozumiem. Ale jeden argument nadal kupuję: "jestem samotnikiem". Z tym dyskutować się nie da. Wtedy praca zdalna jest jak najbardziej ok i można brać działkę na końcu świata. Pytanie tylko, jak tam z internetem do pracy.

A ja ci powiem, że niekoniecznie.

 

Jestem raczej zamknięty w sobie i za jakimiś social spotkaniami nie przepadam (choć i tak jest lepiej niż było ). Mimo to po 4 tygodniach izolacji na pracy zdalnej miałem dosyć. Wstajesz i siadasz przy śniadaniu do komputera, przegląd prasy itp. Potem "idziesz" do roboty odpalając laptopa firmowego. Po robocie tyłek nadal na tym samym krześle, w tych samych ścianach. Ok, nikt niby nie rozprasza (zwłaszcza jak nie zagląda się w pocztę, nie ma się rodziny na głowie ) ale zmotywować się do pracy wcale nie jest łatwiej.

Ok, to nie jest normalna sytuacja i były ograniczenia w wychodzeniu z domu, więc nie bardzo było jak się odstresować na rowerze, a jedyne rozmowy z żywymi ludźmi to "dwa chleby, pół kilo karkówki, kartą" też nie pomagały.

[209458 867]

Ja auważyłem właśnie, że brakuje mi powrotów z pracy. Bo wiadomo: i w pracy i w domu sporo przy komputerze, ale jednak ten powrót to był taki czas na przewietrzenie umysłu i zmianę nastawienia. Bo zwykle po drodze jeszcze szedłem coś załatwić, odebrać, zakupy zrobić, paczkomat odwiedzić albo na pocztę itd. taki chilloucik, bez pośpiechu już.

[Karister 1595]

A ja też doceniałem spacerek po wrocławskim Rynku w ramach drogi do pracy. Celowo zawsze wysiadałem na najdalszym przystanku, żeby zaliczyć spacer. Turyści, knajpy, uliczni artyści - fajny klimat.

[Kaiketsu 2669]

Wiecie, że możecie wyjść na spacer bez chodzenia do pracy, prawda?

 

Dwa dni temu poszedłem sobie na "trochę spaceru" i przeszedłem równo 17 km. Fajna pogoda była, no cóż

Edytowane 29 Kwietnia 2020 przez Kaiketsu

[Kłaczkov 137]

No widzisz Karister, wracamy do punktu wyjścia: żałuję, że nie zostałem #programistą15k

Przecież jeszcze możesz zostać Nie ma czego żałować wszystko ma plusy i minusy jeśli patrzysz na zarobki czemu nie chcesz zostać playboyem milionerem? Moim zdaniem jeśli nie lubisz w IT to nie masz czego żałować.

 

Co do pracy zdalnej pracowałem dłuuugo zdalnie i powiem szczerze że trzeba mieć dedykowane biuro tylko i wyłącznie do pracy, bo inaczej zanika granica praca dom, a to już jest złe. Można mówić że mnie to nie dotyczy, ale to trzeba przeżyć żeby zrozumieć o czym mówie.

Swoją drogą najwięcej nadgodzin klepiesz w homeoffice, jeszcze pamiętam jak były poważne fakapy przez 2 tyg. 12h na dzień to było minimum.

[209458 867]

Wiecie, że możecie wyjść na spacer bez chodzenia do pracy, prawda?

No ale wtedy to nie jest już konieczność, tylko marnowanie czasu. Poza tym trzeba się ubrać, opancerzyć w maseczkę itd. No i moment, w którym wszyscy wychodzą z pracy nie jest najlepszym momentem na spacery dobrowolne.

[Kaiketsu 2669]

No ale wtedy to nie jest już konieczność, tylko marnowanie czasu

 

Spacer jest marnowaniem czasu?

 

Strach się pytać, co nim nie jest...

 

Poza tym trzeba się ubrać

 

Siedzisz nago w domu?

Ile zajmuje założenie spodni kurtki i butów?

 

No i moment, w którym wszyscy wychodzą z pracy nie jest najlepszym momentem na spacery dobrowolne.

 

To fakt, ale powiem Ci, że najlepiej jest chodzić po większych ulicach - na takich jest dość pusto. Skręcam gdzieś w boczną alejkę - 3x tyle ludzi. Wchodzę do parku - łomatko. Idę na przedmieście - jeszcze gorzej.

 

Zabawne jest to, że jak nie było pandemii, to na moich ulubionych trasach spacerowych nie było prawie nikogo, a jak jest pandemia, to są po prostu oblężone ludźmi.

 

 

 

Przecież jeszcze możesz zostać Nie ma czego żałować wszystko ma plusy i minusy jeśli patrzysz na zarobki czemu nie chcesz zostać playboyem milionerem? Moim zdaniem jeśli nie lubisz w IT to nie masz czego żałować.

 

Wiesz, bo trzeba się wstrzelić we wszystko. Np. przed 2015 to juniorowi dawali kasę,żeby tylko został i się poduczył (i to niemałą), mógł nie umieć niczego, takie było ssanie. Teraz to w zasadzie praktycznie minimalna na start, mega konkurencja.

 

Trochę jak z sprzątaniem kibli w Stanach czy DE. Mój szef z tego zbudował dom, bo wyjechał za komuny i wrócił z garścią dolarów (wartą fortunę). Ja powtarzając to mógłbym sobie kupić budę dla psa.

 

Nie te czasy, po prostu. Teraz to już raczej zawód pasjonata, ale kto miał nosa i wszedł w programowanie kilka lat temu, to dziś jest #programistą15k i może się mądrzyć na 4programmers że juniorzy są roszczeniowi, a bootcampowcy tępi

 

Kolejny przykład: po upadku komuny ludzie pierwszy raz zobaczyli w TV... kolorową reklamę wiele produktów dopiero wchodziło, konkurencja była zerowa, rynek - pompowany "wreszcie dostępnym" życiem zachodnim MEGA chłonny. Ludzie, którzy potworzyli w tamtych czasach firmy, dziś uważają, że "milenialsi be, pokolenie X to idioci, bo ONI wszystko SAMI zrobili". Tylko kierwa każdy zapomina, na jakie czasy trafił i że startując od zera teraz pewnie by grzecznie się zwijał z rynku po tym, jak mały ZUS by się mu skończył

Edytowane 29 Kwietnia 2020 przez Kaiketsu

[209458 867]

Spacer jest marnowaniem czasu?

 

Strach się pytać, co nim nie jest...

Praca, jedzenie (z przygotowaniem), sprzątanie, higiena osobista, załatwianie spraw urzędowych itd...

 

Siedzisz nago w domu?

Ile zajmuje założenie spodni kurtki i butów?

Tak zupełnie na waleta to raczej nie, może w jakieś leniwe niedziele. Ale jeszcze jest sezon grzewczy i mimo skręcenia grzejników mam non-stop 22-23 stopnie, więc siedzę sobie w krótkich spodenkach dresowych zazwyczaj. No więc nie tylko założyć spodnie, ale najpierw zdjąć. No i najgorsze są zawsze skarpetki. Plus maseczka, której non-stop zapominam i muszę się wracać spod bloku.

 

Trochę jak z sprzątaniem kibli w Stanach czy DE. Mój szef z tego zbudował dom, bo wyjechał za komuny i wrócił z garścią dolarów (wartą fortunę). Ja powtarzając to mógłbym sobie kupić budę dla psa.

Druga sprawa, że wtedy nawet proste prace były lepiej płatne względem kosztów życia. Przynajmniej w USA. Ktoś podliczył, że w latach 70 za 2 miesiące pracy na stawce minimalnej (a więc zawody typowo dorywcze) można było zarobić równowartość średnich rocznych czesnych na przyzwoitej uczelni. Przy obecnych stawkach czesnych i minimalnej trzeba by na to pracować 10 miesięcy.

[Kaiketsu 2669]

higiena osobista

 

W sumie możesz potraktować spacer jak higienę osobistą duszy

 

Druga sprawa, że wtedy nawet proste prace były lepiej płatne względem kosztów życia. Przynajmniej w USA. Ktoś podliczył, że w latach 70 za 2 miesiące pracy na stawce minimalnej (a więc zawody typowo dorywcze) można było zarobić równowartość średnich rocznych czesnych na przyzwoitej uczelni. Przy obecnych stawkach czesnych i minimalnej trzeba by na to pracować 10 miesięcy.

 

A już wolę nie wspominać o wygraniu życia pt. biorę kredyt, przychodzi hiperinflacja.. spłacam w dwa miesiące

 

Transformacja dawała możliwości, jakich żaden z dzisiejszych 20-30 latków nawet na oczy nie zobaczy

 

Dlatego zawsze mnie irytuje, gdy ktoś w wieku 50+ zaczyna narzekać, że młodzi są głupi albo im się nie chce.

Nie wszyscy na tacy dostali okres, w którym pieniądze leżą na ulicy.

Edytowane 29 Kwietnia 2020 przez Kaiketsu

[WebCM 129]

Praca zdalna tylko wtedy, kiedy są do tego warunki. Jeżdżę do biura, bo komfort nieporównywalnie wyższy. Dojazd w obie strony trochę zajmuje, ale większa wydajność pracy rekompensuje straty. Teraz na piętrze jest max kilka osób, więc mogę się skupić na zadaniach. Nie przeszkadzają inni domownicy ani sąsiad z wiertarką. Co mi szczególnie ułatwia pracę, to wiele monitorów + mocny komputer + zewnętrzne peryferia + wygodne stanowisko pracy. Nie trzeba się łączyć przez RDP.

 

Jeśli chodzi o powroty, to często urozmaicam trasę, aby całkiem nie popaść w monotonię. Czasami chodzę pieszo, od czasu do czasu dłuższy spacer pozytywnie wpływa na zdrowie, ale codziennie odpada - ok. godzina w jedną stronę.

 

Najwięcej czasu marnuję na zakupy, przygotowanie żarcia, ogarnianie się i przeglądanie neta.

 

Zgodzę się, że seniorom wszystko łatwiej przyszło. Teraz nie ma już tak łatwo i my na swoje musimy długo zarabiać. Dotyczy to też rynku mieszkań. Oni dostali za darmo, przekształcili za mały procent we własnościowe, a dziś mogą sprzedać po cenie rynkowej. Niektórzy bogacili się za komuny, a po transformacji już nie wiedzie się tak dobrze.

Edytowane 29 Kwietnia 2020 przez WebCM

[Kaiketsu 2669]

Hm, podziwiam Was - szczerze - większość z was woli biuro Ja bym najchętniej nigdy do swojego nie chodził. Wolę nawet nie liczyć, ile już godzin oszczędziłem nie musząc tłuc się metrem "wtę i wewtę", albo ile szarych komórek mam więcej nie słuchając "opowieści z zielonego lasu" ludzi z pokoju. Niemal 2 m-ce zdalnej pracy tylko mnie utwierdziły, że to jest TO. Że tak to jest zupełnie inny komfort pracy.

 

I nie wiem, w jakim intelu czy apple musiałbym pracować, by mieć lepsze stanowisko pracy, niż własne (ogromne) biurko i komp z siga.

[209458 867]

Była niedawno dyskusja w wątku politycznym na podobny temat. Ogólnie sprawa nie jest jednoznaczna. To był okres dużych możliwości, ale i wielkich tragedii. Jak pisałem - mieszkałem w bloku nauczycielskim, więc było bez sensacji - wynagrodzenia w budżetówce rosły wolniej niż średnia w kraju, bo tak Balcerowicz walczył z inflacją, ale było wiadomo, że szkół przecież nie zlikwidują, więc przynajmniej przyszłość spokojna. Nie to co u pracujących w zakładach produkcyjnych, które masowo albo padały albo były restrukturyzowane, co wiązało się ze zwolnieniami połowy i więcej załogi. Już nie wspomnę o pracownikach upadających PGR-ów, bo oni w ogóle nie mieli co ze sobą zrobić. Z drugiej strony zagraniczne korporacje otwierały biura w Polsce i szukały pracowników. Jak ktoś właśnie skończył jakieś studia, miał przyzwoity angielski i trochę rozgarnięcia mógł się łatwo zaczepić. Trochę później, gdy osoby z pierwszej fali dorobiły się stanowisk kierowniczych mogły już mówić swoim młodszym kolegom, że mają po mięciu na ich miejsce. Podobnie było w handlu: wygłodzony rynek chłonął wszystko, ze sprzedaży na byle straganie można było nieźle żyć. Że już nie wspomnę o historiach jak to właściciel "sieci" 2 sklepów w jakichś podrzędnych lokalizacjach dzięki odrobinie pomysłu i bezczelności zostawał wyłącznym dystrybutorem produktów cenionej niemieckiej marki.

[michasm 286]

I nie wiem, w jakim intelu czy apple musiałbym pracować, by mieć lepsze stanowisko pracy, niż własne (ogromne) biurko i komp z siga.

Nie wiem do dokładnie robisz w pracy, ale ja pracuję jako admin i najważniejszym elementem mojego stanowiska pracy są 3 27 calowe monitory. Praca na 1 ekranie w domu to naprawdę męczarnia. Jak loguję się na szybko coś zrobić to nie ma problemu, ale na 8 godzin do tego siadać to jest ciężko.

W mieszkaniu je mam miejsca na takie luksusy.

Dziś pierwszy raz od ponad miesiąca idę do biura w trakcie pracy.

Od poniedziałku najpewniej będę pracować tam na stałe, bo już w domu nie wyrabiam.

Pieszo mam 10 minut.

[Kaiketsu 2669]

Nie wiem do dokładnie robisz w pracy, ale ja pracuję jako admin i najważniejszym elementem mojego stanowiska pracy są 3 27 calowe monitory. Praca na 1 ekranie w domu to naprawdę męczarnia.

 

Rozumiem, ale czy to wina pracy w domu, czy raczej źle wyposażonego stanowiska?

 

W domu możesz sobie nawet 10 monitorów postawić jeśli Ci to pomoże. W pracy pracujesz na tym, co Ci szefostwo postawi.

 

Ja bardzo długo w pracy musiałem walczyć o drugi monitor i są to gówniane monitorki 21-24 cale.

 

A pracuje z dokumentacją techniczną, więc wiadomo, że to żenada. Ale wiesz, budżetówka. Nikogo to nie obchodzi, że pracujesz na jakimś syfie na węgiel i parę

Edytowane 30 Kwietnia 2020 przez Kaiketsu

[Bono[UG] 1916]

Zależy jako kto ma priorytety ale raczej ciężko przeznaczyć więcej miejsca na biuro, tak żeby weszło biurko na kilka monitorów.

W pracy mam 4 monitory na dwa komputery, zajmuje to mniej więcej 2m. W domu musiałbym zrezygnować z szafy, bo obecnie 160cm z niewielkim zapasem wchodzi. No i jeszcze głośniki wypada gdzieś zmieścić.

 

Jeżeli ktoś urządza mieszkanie/dom z myślą o pracy, to nie ma problemu. Można to uwzględnić w rozkładzie pomieszczeń i kosztach na sprzęt. Jeżeli praca jest sporadyczna, to moim zdaniem szkoda kasy na takie zestawy, bo do przeglądania sieci i rozrywki w większości przypadków jeden monitor w zupełności wystarcza. Lepiej jeden większy, z większą rozdzielczością niż kilka mniejszych. Np. 24" 1920x1200 spokojnie mieści 2 strony Worda, na 27" 2560x1440 da się wcisnąć 3 strony.

[WebCM 129]

Hm, podziwiam Was - szczerze - większość z was woli biuro Ja bym najchętniej nigdy do swojego nie chodził. Wolę nawet nie liczyć, ile już godzin oszczędziłem nie musząc tłuc się metrem "wtę i wewtę", albo ile szarych komórek mam więcej nie słuchając "opowieści z zielonego lasu" ludzi z pokoju. Niemal 2 m-ce zdalnej pracy tylko mnie utwierdziły, że to jest TO. Że tak to jest zupełnie inny komfort pracy.

Cieszę się, ale nie każdy w domu ma idealne warunki. Ja bym też chętnie pracował zdalnie, ale wybieram komfort.

 

Nie wiem do dokładnie robisz w pracy, ale ja pracuję jako admin i najważniejszym elementem mojego stanowiska pracy są 3 27 calowe monitory. Praca na 1 ekranie w domu to naprawdę męczarnia. Jak loguję się na szybko coś zrobić to nie ma problemu, ale na 8 godzin do tego siadać to jest ciężko.

Kwestia przyzwyczajenia. Kiedyś wystarczał mi monitor 1024x768. Na studiach ogarniałem wszystko na laptopie. A w biurze odkąd mam 2 monitory, to nie wróciłbym do jednego. Na początku trudno było się przyzwyczaić, ale teraz to znacznie ułatwia pracę. Alternatywa to ekrany 21:9 i zastanawiam się nad zakupem takiego do domu, ale chyba lepiej pójść w 2-3 ekrany.

 

Pieszo mam 10 minut.

Chciałbym tak.

 

W domu możesz sobie nawet 10 monitorów postawić jeśli Ci to pomoże. W pracy pracujesz na tym, co Ci szefostwo postawi.

I znów wraca kwestia warunków w domu. We własnym mieszkaniu jeszcze coś wymodzisz, ale sporo osób wynajmuje.

 

Dla mnie priorytet to przenieść się jak najbliżej biura. Cokolwiek nawali, to w max 10 minut pieszo jestem w biurze. Jak dawniej nie było żadnych ofert, tak jest wysyp, głównie wynajem, ale też kilka mieszkań na sprzedaż. Bloki stosunkowo nowe, wybudowane w poprzednim dziesięcioleciu, mieszkania po remoncie, full standard, ale wystrój z lat 90-tych i cena z kosmosu. Wiele rzeczy musiałbym przerobić: nowe meble, wannę na prysznic, itd. Nie opłaca się. A wynajem? Większość oferowanych pokoi nie nadaje się do pracy i to zwykłe klitki dla studentów. Biurka tak małe, że ledwo 1 monitor wejdzie. W pobliżu powstają nowe osiedla deweloperskie, ale to wszystko stoi na bagnach i jedyna atrakcja to beton. Po prostu nie wiem, co dalej robić z tematem. Chcąc mieszkać w cywilizowanych warunkach chyba trzeba się jednak nastawić na dojazd.

Edytowane 30 Kwietnia 2020 przez WebCM

[anett27 0]

Mnie też interesuje kupno mieszkania własnie od dewelopera z tym, że obecna sytuacja jest jaka jest i nie wiadomo jak teraz wyglądają wszystkie kredyty hipoteczne Kraków jak sprawdzam ceny nieruchomości to zbyt dużo się nie zmieniło więc kredyt taki jaki potrzebowałem taki też potrzebuję. Waszym zdaniem który z banków w okresie CoVid-19 ma mimo wszystko najlepsza ofertę?

[WebCM 129]

Nieoficjalnie wymagany wkład to nawet 40%.

 

https://businessinsider.com.pl/twoje-pieniadze/budzet-domowy/koronawirus-kredyt-hipoteczny-na-zakup-mieszkania-jaki-wklad-wlasny/v90728s

 

Ja już tracę cierpliwość. Ile można czekać na lepsze czasy. Życie ucieka. Albo kupuję nowe, albo remontuję tę melinę, ale bardziej skłaniam się do zakupu nowego. Jedyną zaletą meliny jest lokalizacja - centrum miasta, sklepy pod nosem, autobusy i dużo zieleni. O wadach już pisałem - układ pomieszczeń z PRL, ciągnie z klatki, brak klimy, brak wyciągu, brak parkingów podziemnych. Sąsiedzi są w spokojni, większość to emeryci, ale czasami słychać krzyki i gimbusy rap puszczają. Na to nie mamy wpływu. Czynsz niedawno wynosił 500 zł, a teraz już 550 zł. Likwidacja term dopiero po 2022 roku.

 

Na 2 mieszkania z ich wykończeniem (w przypadku meliny remont generalny) obecnie mnie nie stać. Pójście tą drogą oznacza ograniczenie konsumpcji na maksa. Wieczorem przeliczę to dokładnie. Potrzeby oprócz mieszkania są duże.

 

Poza tym nie chcę się bawić w najmy. Raty same się spłacają, ale nagle kuchnia staje się miejscem spotkań, łazienka ciągle zajęta, a zamiast po godzinach rozwijać swoje pasje, to są spotkania towarzyskie, gry, wódeczka, itd.

 

Wątek jest o zakupie mieszkania od dewelopera, więc do tego wrócę. Ciekawa dyskusja wywiązała się na początkowych stronach. Dziś wszystko toczy się wokół auta. Do pracy samochodem, na zakupy samochodem, dzieci do przedszkola samochodem, załatwić jakąkolwiek sprawę samochodem, do znajomych samochodem, a w niedzielę pakujemy dzieci w samochód i wyjeżdżamy poza miasto. Wydawało mi się, że problem dotyczy głównie mniejszych mieścin, gdzie jest ekstensywna zabudowa, gęsta sieć ulic, dużo aut, ale gorzej rozwinięta sieć pieszo-rowerowa (dużo utrudnień typu brak przejść, ogrodzenia) ani okolica nie zachęca do spacerów. Okazuje się, że do tego samego zmierzamy także w dużych ośrodkach z rozwiniętą komunikacją miejską i dosyć gęstą zabudową. Dlaczego każdy woli samochód? Głównie przez braki w infrastrukturze i niestety pracodawcy tworzą udogodnienia tylko samochodom.

 

Może już czekałbym na klucze do mieszkania deweloperskiego, gdyby ktokolwiek odpisywał na maile. Nawet nie ma z kim uczciwie porozmawiać o inwestycjach. Każdy liczy na zyski dla siebie i zataja fakty. Czasami w necie ktoś napisze o pleśni w mieszkaniach i pękających ścianach. A to nie wszystko. Ważna jest np. szczelność akustyczna.

 

Dalej mam wątpliwości. Za komunikacją miejską nie przepadam. Wolę zasuwać z buta. Korzystam sporadycznie, np. na basen, a do pracy tylko wtedy, gdy jest wyjątkowo zła pogoda. Kiedyś i tak kupię samochód, ale na chwilę obecną to nie jest najważniejsza potrzeba. Czy brać pod uwagę lokalizacje słabiej skomunikowane? Z jednej strony w 99% używam własnych środków transportu, ale czasami autobus się przydaje. Druga kwestia to odległość od biura vs odległość od centrum vs obrzeża po przeciwnej stronie. Chcąc mieć 5-10 min do biura, zostaje zakup czegoś na rynku wtórnym lub wynajem.

 

Ostatnia kwestia poruszona na pierwszych stronach. Patrząc na znajomych, to nie trzeba nosić majtek Calvin Klein, żeby znaleźć dziewczynę. Natomiast fakt, że normalnych dziewczyn jest coraz mniej. Dlatego dawno dałem sobie spokój.

Edytowane 6 Maja 2020 przez WebCM

[Bono[UG] 1916]

Ciekawa dyskusja wywiązała się na początkowych stronach. Dziś wszystko toczy się wokół auta. Do pracy samochodem, na zakupy samochodem, dzieci do przedszkola samochodem, załatwić jakąkolwiek sprawę samochodem, do znajomych samochodem, a w niedzielę pakujemy dzieci w samochód i wyjeżdżamy poza miasto. Wydawało mi się, że problem dotyczy głównie mniejszych mieścin, gdzie jest ekstensywna zabudowa, gęsta sieć ulic, dużo aut, ale gorzej rozwinięta sieć pieszo-rowerowa (dużo utrudnień typu brak przejść, ogrodzenia) ani okolica nie zachęca do spacerów. Okazuje się, że do tego samego zmierzamy także w dużych ośrodkach z rozwiniętą komunikacją miejską i dosyć gęstą zabudową. Dlaczego każdy woli samochód? Głównie przez braki w infrastrukturze i niestety pracodawcy tworzą udogodnienia tylko samochodom.

Przez brak wizji rozwoju miast doszło do suburbanizacji. Dodatkowo każdy woli mieszkać w spokoju z dala od centrum, więc tym bardziej to wszystko się rozlało i rozciągnęło.

Mieszkając na przedmieściach praktycznie nie ma innego wyboru niż samochód, bo wszędzie daleko.

 

Nawet mieszkając bliżej centrum nie zawsze komunikacja miejska daje radę. Jeżeli ktoś ma do wyboru 40 minut czy godzinę tłuczenia się komunikacją, a samochodem 20-30 minut, to wybór jest dosyć prosty.

Nie zawsze znajdzie się robotę blisko domu lub nie każdy chce lub może się przeprowadzić po zmianie, więc nie da się wszystkiego z buta ogarnąć.

 

No ciągle u nas pokutuje przeświadczenie, ze samochód to luksus, prestiż, osiągniecie poziomu w życiu.

Miasta pod ten samochód się rozwijały, więc jest sporo udogodnień. Teraz się to zmienia ale powoli, bo to nie są łatwe tematy.

[Kaiketsu 2669]

WebCm,

 

Jakie miasto?

 

W Warszawie jest totalna pułapka na samochody. W sumie to dość absurdalna sytuacja, warta opisania dla przestrogi.

 

Otóż działki w Warszawie są z grubsza wycenione w stosunku do odległości do centrum. I takie Michałowice kosztują 500-600 PLN z metra, gdyż mają chyba 12km do centrum. A Halinów kosztuje 150-200 z metra, gdyż ma 25km.

 

ALE.

 

Powyższe wyliczenia są typowym lepem na przyjezdnych. Te 12km do centrum da Ci szybki dojazd o 3 w nocy w sobotę. W pozostałe dni masakryczny korek w tzw. godziny szczytu sprawia, że z kilkunastu minut robi się ponad 30 minut. google podaje 20-40 min, weźmy średnią: 30 minut jazdy w korku. Co nie uwzględnia parkowania, które nie zawsze jest komfortowe. Parking firmowy - okej. Ale jeśli jedziemy gdzieś, gdzie trzeba zaparkować "na dziko", to potrafi dojść kilka minut kluczenia w poszukiwaniu miejsca, a potem kilka minut z buta

 

Tymczasem pociąg z Halinowa do centrum jedzie 25 minut.

 

Porównując ceny - lol! trzykrotnie taniej.

I co z tego, że 12km dalej, skoro de facto jedzie się szybciej?

 

Oczywiście ktoś może powiedzieć: no tak, ale w pociągu masz ścisk. Owszem. Ale czy ten ścisk jest gorszy od 30 min stresu, trąbienia, uważania (bo warszawskie ulice w porannym korku to masakra)? To taki super komfort? nie wydaje mi się

 

Natomiast Warszawa jest specyficzna. W większości miast w ogóle nie ma co sobie zawracać głowy komunikacją miejską, bo jeździ rzadko, jest wypełniona sebixami i samochodem jest szybciej.

[Karister 1595]

' date='07 Maj 2020 - 13:28' timestamp='1588850896' post='15895551']

No ciągle u nas pokutuje przeświadczenie, ze samochód to luksus, prestiż, osiągniecie poziomu w życiu.

Miasta pod ten samochód się rozwijały, więc jest sporo udogodnień. Teraz się to zmienia ale powoli, bo to nie są łatwe tematy.

Myślisz? Patrząc na to, co jeździ po naszych drogach, ciężko to nazwać prestiżem. Rozumiem, gdy jedzie Bentley. Aż się chętnie obejrzę i z uznaniem kiwnę głową. Fajne, szacun, że się udało. Ale 15-letnie trupy od BMW i Audi to żaden luksus. Autka miejskie też nie, bo to są zwykłe wozidełka, nawet jeśli nowe z salonu. Wg mnie większość osób postrzega dojazd swoim autem od drzwi do drzwi po prostu jako wygodę. Nie ma tłoku w autobusie, nie ma przesiadki do tramwaju z żulem i nie ma przygłuchej babci, opowiadającej historie swojego życia na pół przedziału oraz nie ma piłujących japę dzieci (sorry, jak ktoś się poczuje tym urażony). Nie trzeba też się zastanawiać, czy autobus w ogóle przyjedzie. Jak najbardziej popieram korzystanie z komunikacji miejskiej i sam działkę pod dom wybierałem tak, aby z pociągu wskoczyć w tramwaj i być w centrum Wrocka. Ale... trzeba uczciwie przyznać, że komunikacji miejskiej wiele jeszcze brakuje, żeby zachęcić ludzi do porzucenia prywatnych samochodów. Po pierwsze musiałaby być niezawodna i nie gubić kursów. Po drugie blaszana pucha bez klimy w środku lata to nie to. Po trzecie buce za kierownicą, które zamykają drzwi przed nosem ludziom, którzy przesiadają się z innego kursu to już w ogóle żenada. No i konkretnie w przypadku Wrocławia liczba wypadających z torów tramwajów, które paraliżują każdego tygodnia trasę W-Z jest oszałamiająca. Zgadzam się, że to idzie w dobrym kierunku, ale za wolno. Kolejny problem to polskie prawo przetargowe. Wygrywa tanio zamiast dobrze. Z okazji Euro 2012 na zachodzie Wrocka powstał osobny, szeroki buspas pomiędzy dwupasmowymi jezdniami. Super. Szkoda tylko, że już w 2015 koleiny wyglądały, jakby zostawił je czołg. Obecnie jedzie się jak worek kartofli. Tory w tych samych miejscach spawają każdego roku, a tramwaje nadal turlają się po nich 5km/h i podskakują jak zabawki.

Edytowane 7 Maja 2020 przez Karister