[przeczytane] "Smilla w labiryntach śniegu" Peter Hoeg

[Agnes 6]

Dzięki nieocenionej uprzejmości Burzyna przeczytałam. Bo otrzymałam.

Zaczęłam czytać i nie mogłam się oderwać.

 

Najpierw myślałam, że to będzie coś w stylu "Pieśni żeglarza". Ale nie. To zupełnie coś innego.

 

Książka składa się z trzech części: "Miasto", "Morze" i "Lód". Miasto to trochę Chandler. Morze to zdecydowanie MacLean. Ale lód to lód, to Hoeg (o przekreślone ukośnie, w polskim alfabecie nie ma takiej litery).

 

Lodem i chłodem wieje z całej książki. Urok samotnych, zimnych przestrzeni. Słodka samotność. Upiorna samotność. Śnieg pada z kart książki prosto na palce i zaraz się topi.

 

Dziś w nocy temperatura spadnie jeszcze bardziej, nadejdzie burza śnieżna. Przeżyje zaledwie parę godzin. W jakimś momencie stanie, zimno dokona w nim przemiany jak w soplu lodu. Zmrożona skorupa zamknie się wokół ledwie płynnego życia, aż wreszcie puls ucichnie i człowiek stopi się z otoczeniem. Lód nie da się zwyciężyć.

[Burzyn 0]

Chandler i MacLean? Toś mnie zaskoczyła, bo myślałem, że książka będzie raczej w stylu Centkiewiczów.

Cieszę się, że Ci się podobało. Choć to nie dziwota, bo sama wybrałaś

Lodem i chłodem wieje z całej książki. Urok samotnych, zimnych przestrzeni. Słodka samotność. Upiorna samotność. Śnieg pada z kart książki prosto na palce i zaraz się topi.

Na takiej dziewczynie, jak Agnes, to pewnie się topi z sykiem i tylko para bucha, ale moje palce są lodowate

[Agnes 6]

Na takiej dziewczynie, jak Agnes, to pewnie się topi z sykiem i tylko para bucha, ale moje palce są lodowate

Masz problemy z krążeniem, biedaku.

 

Chandler i MacLean? Toś mnie zaskoczyła, bo myślałem, że książka będzie raczej w stylu Centkiewiczów.

Cieszę się, że Ci się podobało. Choć to nie dziwota, bo sama wybrałaś

 

Na poparcie Chandlera:

 

Na kei błyska iskra. Ledwie punkcik światła, jakby ktoś zapalał papierosa. Żar unosi się w górę i łukiem skręca w moją stronę. Ciągnie za sobą ogon sypiących się, rozżarzonych cząstek. To raca.

Eksploduje ze stłumionym hukiem blisko mojej głowy. W następnej sekundzie zostaję oślepiona. Zły, biały blask ciśnie się ku mnie od pomostu i wody. W tej samej sekundzie pożar wysysa z powietrza cały tlen.

 

No dobrze, to tylko lekkie tchnienie Chandlera i mogło narodzić się tylko w mojej głowie, ale jednak się narodziło.

 

Natomiast MacLean:

 

Rigor mortis rozprzestrzenia się od mięśni szczęki w dół. Tak jak napięcia neurotyczne. Jakkelsen jest sztywny do pępka. Nie mogę go obrócić, ale przesuwam rękę wzdłuż skrzyni i udaje mi się dotknąć jego pleców pod kurtką. Pod łopatką wystaje kawałek metalu, długości ledwie paru centymetrów, płaski, niewiele grubszy od pilnika do paznokci. Albo klingi z hartownej stali.

Ostrze wprowadzono między żebra i dalej wbito ukośnie w górę. Przypuszczam, że przeszło przez serce. Potem odkręcono rękojeść, ale ostrze pozostawiono. Żeby powstrzymać krwawienie.

Przez innego człowieka klinga nie przeszłaby na wylot. Ale Jakkelsen jest przecież szczupły, mógłby zostać modelem.

To musiało stać się tuż przedtem, zanim do niego dotarłam. Może kiedy przechodziłam przez plac.

 

Kto czytał "Złote randez-vous", nie oprze się tej części książki, MacLean zagląda przez ramię, stuka lekko i pokazuje palcem: -patrz, patrz, to jest dobre, sam bym lepiej nie napisał.

 

Natomiast co mnie urzekło w całości, to zakończenie. Naprawdę, NAPRAWDĘ mało jest książek, których zakończenie jest tak... nieoczekiwane. Bardzo zaskakujące, bardzo. To jeden, ostatni akapit książki, kusiło mnie na początku strasznie, by go tu wklepać, ale popełniłabym okropny, niewybaczalny błąd. Nie można. Jeśli kiedyś sięgniecie po tę książkę, zrozumiecie. Poza tym wyrwanie akapitu z całej książki obdarłoby go z tego tchnienia lodowatego oddechu, ogrzało, stopiło lodowe śnieżynki. To już nie byłoby to.

[Burzyn 0]

Masz problemy z krążeniem, biedaku.

Żeby tylko

 

No cóż, tak ładnie i gorąco zachęcasz, że może się stopię kiedyś i skuszę.

[Agnes 6]

No cóż, tak ładnie i gorąco zachęcasz, że może się stopię kiedyś i skuszę.

Poczekaj, poczekaj, pożyczę, poślę razem z tymi od Ciebie. Niech tylko przeczytam.

 

A tymczasem poszukam sobie czegoś jeszcze tego pana, bo mnie zaintrygował.

[Burzyn 0]

Nie, nie, dzięki - ja nie przepadam za pożyczaniem (od kogoś) i wolę ryzykować

[Agnes 6]

Czy wiecie, że to zekranizowali?

http://www.filmweb.pl/Bia%C5%82y+Labirynt,...lmie,Film,id=12

Jak tylko dopadnę i obejrzę, podzielę się wrażeniami.

[Agnes 6]

Czy wiecie, że to zekranizowali?

http://www.filmweb.pl/Bia%C5%82y+Labirynt,...lmie,Film,id=12

Jak tylko dopadnę i obejrzę, podzielę się wrażeniami.

Nie dopadłam, ale w piątek (5 czerwca) puszczają w tv, niestety na Polsacie. Godzina 22:25.