[przeczytane] "Klub Dantego" Matthew Pearl

[Agnes 6]

 

Z prawdziwą przyjemnością dopisałam tę pozycję do listy "książek o książkach". To w cudzysłowie to takie zgrubne określenie, bo tak naprawdę to jest kryminał, ale nie da się ukryć, że Dante Alighieri i jego "Boska komedia" to kamień węgielny całej koncepcji powieści.

 

Z grubsza o fabule (a przekleję z merlina, a co): Niespodziewana seria brutalnych morderstw wstrząsa miastem. W tym samym czasie niewielkie grono akademików kończy prace nad pierwszym amerykańskim przekładem Boskiej Komedii Dantego i zamierza odsłonić Nowej Anglii niesamowite wizje zawarte w tym dziele. Przedsięwzięciu temu sprzeciwiają się miejscowe władze, dopatrujące się w papistowskich treściach włoskiego arcydzieła niebezpieczeństwa dla spokoju protestanckiego miasta. Narażeni na groźby i szykany z ich strony członkowie Klubu Dantego - poeci i profesorowie uniwersytetu: Henry Wodsworth Longfellow, Olivier Wendell Holmes, James Russell Lowell i ich wydawca James T. Fields - starają się utrzymać swą translatorską misję w tajemnicy. W tym samym czasie policyjne śledztwo utyka w ślepym zaułku, akademicy zaś niespodziewanie odkrywają, iż zabójstwa wystylizowano zgodnie z "piekielnymi wzorami", uwiecznionymi w dziele włoskiego poety. Zadaniem członków Klubu Dantego stanie się powstrzymanie zabójcy - Nicolas Rey, jedyny czarny policjant w Bostonie, wbrew policyjnym regułom podejmie z nimi współpracę. Morderca okaże się być bliżej niż można było pomyśleć.

 

 

To jest debiut tego pisarza - naprawdę udany. Zaczyna się z wysokiego "C", normalnie jak u Hitchcock’a – najpierw trzęsienie ziemi a później napięcie wzrasta. I serio mówię z tym trzęsieniem ziemi. Wyobraźcie sobie morderstwo popełnione za pomocą czerwi żywiących się żywą tkanką! Morderca ogłuszył i zranił ofiarę, po czym włożył w ranę czerwie, by one dokończyły dzieła (och, potwornego dzieła zniszczenia). Cztery dni... To straszne, to okropne, to potworne.

 

Ale dość zachwycania się okropieństwami. Morderstwa dalsze uświadamiają członkom Klubu Dantego, że w jakiś sposób są z nimi związani i (jakżeby inaczej w kryminale) zabierają się sami za śledztwo. I bardzo ładnie je prowadzą, to znaczy - jak na laików, oczywiście. Cała fabuła jest zgrabnie poprowadzona, tak, że sam czytelnik łapie się na tym, że myśli, dedukuje - kto też może być mordercą? Nie jest to wcale takie proste, autor co chwila podrzuca nowe tropy, które rozjaśniają sprawę, ale nie tak do końca. No, przyznam się, że mnie się nie udało wykryć sprawcy przed zakończeniem powieści - co tam, frajdę miałam i tak.

 

Do tego Pearl przemyca naprawdę sporą wiedzę na temat Dantego, jego twórczości i przekładów. Niektórzy mogliby się doczepić, że niekiedy rozmywa się za bardzo w opisach, zwłaszcza Bostonu owego czasu - ale to takie dopełnienie i wypełnienie książki. Dzięki temu jest mocno osadzona, taka pełna. Do tego jeszcze postacie - bardzo, ale to bardzo wyraziste. Każdemu z członków Klubu (i nie tylko) autor poświęca sporo czasu, a raczej kartek. Każdego znamy dość, by go polubić, bądź znielubić, a jeśli ani to, ani to (bo i tak się zdarzyć może), to i tak postać taką poznamy na ulicy, bo tak dobrze opisana. Rzadko kiedy zdarza się taki ładny przeplot akcji z opisami, tak dobrze wyśrodkowany, że wiemy wszystko, co autorowi zamarzyło się nam przekazać, a do tego nie nudzimy się podczas czytania.

 

Duży plus, panie Pearl! Mam jeszcze drugą pana książkę, "Cień Poego" - zobaczymy, czy trzyma pan poziom. Mam nadzieję, już niedługo.

[anomalocaris 0]

Mam nadzieję, że pamiętasz zarezerwować mnie w kolejce do czytania?

[Agnes 6]

Ależ proszę bardzo. Tylko przypomnij tuż przed, żeby zabrać.

[Mciej 0]

Czytać nie czytałem ale macałem w księgarni.

 

Strasznie mi się podoba jak te książki są wydane. (bo to seria jakaś zdaje się)

[Agnes 6]

Strasznie mi się podoba jak te książki są wydane. (bo to seria jakaś zdaje się)

Znaczy projekt graficzny okładki, tak?

[lucissferre 0]

klub dantego fajna wciagająca ale juz cien poego jest ciutke gorsza choc ma ten sam klimat

taki wciagajacy klimacik staroci, zapachu cygar i fajek i fajnie portretuje tamten okres

polecam obie te ksiazki

[Agnes 6]

taki wciagajacy klimacik staroci, zapachu cygar i fajek i fajnie portretuje tamten okres

No no, ciekawie powiedziane.

 

Druga jeszcze przede mną.

[Agnes 6]

Druga jeszcze przede mną.

Czas przeszły. Przeczytane. Niestety, nie spełniło moich oczekiwań. Rozlazłe, zagmatwane, zawiłe.

Język stylizowany na zamierzchły aż do przesady. Intryga kryminalna nudna. Jedyne, co tam było ciekawe, to fakty z życia E.A. Poe.

I tyle.

[warewolf 0]

Czytałem z dwa lta temu tuż po premierze. Nie zachwyciła mnie, może ze względu na to, że wcześniej przejadłem się "Boską Komedią". Opisy zabójstw były świetne, bardzo sugestywne, a zakończenie mimo wszystko zaskakujące. Choć mój brat jakimś cudem wykombinował to z nazwiska zabójcy - ale on wtedy siedział nad kryptografią i takimi podobnymi

[-Banshee- 0]

Kilka lat temu dostałam na urodziny. Wtedy już po wydaniu Browna, ale szał na literaturę o tematyce mistyczno-kryminalnej nie był tak wielki.

Bardzo mi się owa książka dłużyła, wydaje mi się ze przez partie mające budować napięcie. Przeczytane, ogolnie niezle. Dalam sobie jednak spokoj na jakis czas z tym gatunkiem