[przeczytane] Valerio Massimo Manfredi "Ostatni legion"

[Agnes 6]

 

Pisząc o przeczytanej "Ostatniej kohorcie" Łysiaka wspominałam, że znalazłam na półce „Ostatni legion”. Valerio Massimo Manfredi to popełnił, w sumie niby dobrze, że popełnił, bo pewnie kasę za to dostał, takich autorów też szanujemy, nie?

 

Rzecz cała dzieje się w czasach, gdy upadało rzymskie imperium. Barbarzyńcy jęli rozszarpywać cesarstwo jak stado drapieżników, a żeby ukręcić Rzymianom skutecznie łeb, czynili starania, by unieszkodliwić ostatniego cesarza – Romulusa. Dziecko to jeszcze było, chłopaczek dwunastoletni. Wysłali go na Capri. Tam trochę posiedział, ale wierni mu żołnierze odbili go stamtąd, a następnie przewieźli do Brytanii. Oczywiście – żeby było dramatycznie – uciekinierom depcze po piętach pościg, a jakże. Oczywiście, książka kończy się happy endem, bitwa między najeźdźcami a Rzymianami kończy się w jedyny słuszny sposób, źli umierają, dobrzy triumfują, a jako wisienkę na torcie autor oferuje nam wyjaśnienie, skąd się wziął król Artur. No skąd, myślicie?

Dobrze myślicie! Z tatusia i z mamusi, he, he.

 

Reasumując, pomysł nie taki zły, ale wykonanie jakieś skiepszczone, język jakiś takiś czasami infantylny, słodko – gorzki, czarno –biały. Mało głębi. No cóż. Można sobie odpuścić, ja co prawda nie odpuściłam, ale to tylko siłą rozpędu, bo jak już czytam, to czytam.

 

Potem się zbulwersowałam lekko, bo skończyłam książkę, odkładam, patrzę, a tu mąż ogląda filmik jakiś. Chłopaczek, Rzymianie, bitwa. Pytam: co oglądasz, mężu mój kochany. Ano „Ostatni legion” sobie oglądam – odpowiada. Przyjrzałam się: toż to to samo, co dopiero co skończyłam czytać! A to ci, mówię mu, a ja to właśnie czytałam dopiero co! Mąż na to: a ja sobie oglądam dopiero co.

No, czasowo, to on jest wygrany, czytałam dłużej niż pi razy oko 2 godziny trwania filmu. Jakościowo jednakowoż mamy remis, he, he.

[anomalocaris 0]

bitwa między najeźdźcami a Rzymianami kończy się w jedyny słuszny sposób, źli umierają, dobrzy triumfują

Chociaż nie trzymaj w niepewności, kto był ten dobry, a kto zły!

[Agnes 6]

No jakżeż, źli, brudni, nieokrzesani, dzicy barbarzyńcy kontra szlachetni, dzielni, waleczni Rzymianie. No jaki może być wynik, hę? Oczywiście, żeby nie było, paru Rzymian ginie też, tyle że broń Boże nie pierwszoplanowych.

 

Dotyczy zarówno książki, jak i filmu.

[anomalocaris 0]

No jakżesz, źli, brudni, nieokrzesani, dzicy barbarzyńcy kontra szlachetni, dzielni, waleczni Rzymianie. No jaki może być wynik, hę?

Różny

 

I pisze się jakżeż!

[Agnes 6]

Ops, poprawiam.

[kamyx 0]

Czy wiedzieliscie, ze ta ksiazka miala byc z zalozenia wlasnie scenariuszem filmowym?

[Agnes 6]

O, naprawdę? Skąd wiesz?

[kamyx 0]

O, naprawdę? Skąd wiesz?

Tak sie sklada, ze moj znajomy tez ogladal ten film i na koncu sam rezyser wypowiadal sie o pierwotnych zalozeniach autora odnosnie calej tej historii.

[Agnes 6]

No tak, teraz wydaje mi się, że coś w tym jest, nawet dużo.

Te umiejętnie wplatane sceny łóżkowe (no dobra, nie wyobrażajcie sobie zbyt dużo, ona podniosła ku niemu pociemniałe nagle oczy, on ujął ją w kibici i położył na posłaniu itede), ten patos na koniec, ten happy end. Kawałki układanki powpadały na swoje miejsce.

[kasiarzynna 0]

Tak się składa, że sięgnęłam po tą książeczkę jakiś rok temu, bo uwielbiam powieści historyczne. I byłam ciekawa, jak wypadnie film z Colinem Firthem na tle powieści, bo już wtedy był kręcony. Książka okazała się wciągająca, doskonale wprowadza czytelnika w klimat anycznego Rzymu u schyłku imperium. No i ma pewne walory poznawcze. I to by było na tyle. Niestety, fabuła pozostawia wiele do życzenia, ileż razy czułam się wystrychnięta na dudka tanimi chwytami autora typu "w szopie pośrodku lasu znaleźli arsenał z bronią". I po pewnym czasie doszłam do wniosku, że Manfredi musiał tworzyć tą książkę na fali popularności Władcy Pierścieni - i tu mamy drużynę ochraniającą chłopca-cezara, dobraną z zachowaniem politycznej poprawności co do ras i płci, jest odpowiednik Gandalfa w postaci Ambrosinusa (który potem okazuje się być słynnym Merlinem -więc zaiste musiał on żyć jakieś 300 lat), jest i cudowny artefakt w postaci miecza Juliusza Cezara. Bombastyczne zakończenie pozostawia uczucie niesmaku; miałam tylko nadzieję, że film będzie lepszy - w co ten Firth dał się wciągnąć??? Ale filmu jeszcze nie widziałam, i jakoś specjalnie mnie do niego nie ciągnie. Jeśli jest tych samych lotów co książka, to nawet perspektywa zobaczenia łydek Colina w tunice legionisty mnie nie skusi

[CarnAge 16]

A czy film przypadkiem dopiero nie wchodzi do kin? Hmmmm?

[Agnes 6]

A czy film przypadkiem dopiero nie wchodzi do kin? Hmmmm?

Nie mam pojęcia i tej wersji się będę trzymać!

[Mciej 0]

Co ja widzę, co ja widzę, toż nawet Agnes przyłaczyła się do zorganizowanej przez wiadome grupy akcji i za unijne ani chybi srebrniki promuje obcojęzycznych autorów, zamiast reklamować polskie , wcale nie gorsze, produkty!

[Agnes 6]

Co ja widzę, co ja widzę, toż nawet Agnes przyłaczyła się do zorganizowanej przez wiadome grupy akcji i za unijne ani chybi srebrniki promuje obcojęzycznych autorów, zamiast reklamować polskie , wcale nie gorsze, produkty!

Gdzie promuję, gdzie??

[Gość]

Niestety, fabuła pozostawia wiele do życzenia, ileż razy czułam się wystrychnięta na dudka tanimi chwytami autora typu "w szopie pośrodku lasu znaleźli arsenał z bronią".

No te leśne szopy z arsenałem to całkiem możliwe się wydają , sam mam malutki domek nad jeziorem gdzie mam siekierę, nóż i kij (na kiełbaski)... o łyżkach i widelcach nie wspominam nawet.

[Sneer 0]

Gdzie promuję, gdzie??

 

 

Pewnie chodziło mu o "Ostatnią kohortę" Łysiaka. Ale ten temat już był, nawet dwa .