[przeczytane] Konrad Lewandowski „Noteka 2015”

[Agnes 6]

Rzeczoną pozycję pożyczył mi do przeczytania kolega Sneer, jak się przyznałam, że tu i ówdzie słyszałam już o Przewodasie*, ale twórczości jego nie znam ani tyci. „Noteka 2015” jest zbiorem opowiadań, których głównym bohaterem jest redaktor Tomaszewski. Dziennikarz ten pracuje w redakcji „Obleśnych Nowinek” (słodka nazwa) i co i rusz spotykają go przedziwne przygody. Jedna nowela – jedna przygoda. Opiszę je pokrótce.

 

„Pacykarz” to trochę makabryczna opowieść o terroryście – szaleńcu, czyniącym dzieła sztuki z porozrywanych ludzkich ciał.

 

„Półmisek” opowiada o przedziwnym przedmiocie, który sterowany przez człowieka (nie każdego oczywiście) może zmieniać rzeczywistość – ot, takie proste przeskoki, hop, hop, do rzeczywistości alternatywnej, jednej z wielu. To jakby zwiększa „poznawalność” człowieka – czyli jego zdolność do zwiększania swojej wiedzy o świecie czy to rzeczywistym, czy potencjalnym. Zabawka robi wrażenie, tylko że dowiaduje się o niej ktoś o złych zamiarach i... i no właśnie. Tu wygląda tak, jakby autor miał zamysł na jądro opowieści, jakby koniecznie chciał napisać coś o rzeczywistościach alternatywnych, ale z pośpiechu opakował to w byle jaki papierek, zamiast w sreberko, no i...

 

„Ogień” – zaczyna się od wyszukania skomplikowanych cykli rządzących historią. Zaczęło się od cykli ‘feministycznych”, potem cykl pór roku, cykl kapitalizmu, pokoleniowy, wojen i epidemii, ekonomiczny i wymiany elit rządzących, oraz cykl przekształcania się nauki w wiedzę tajemną. Na podstawie cykli bohater buduje historioskop. A potem wpada w pajęcze sieci zawikłanego matriarchatu i wyśmiewa się z feministek.

 

„Myślokształty” – tu na tapetę wzięta jest sieć neuronowa Ludzkości, gdzie głównym elementem jej struktury jest nasz redaktor, który poprzez swoją umiejętność nadawania WAGI temu i owemu jest w stanie narzucać swoje zdanie innym z najbliższego otoczenia, a potem to się rozrasta po sieci, no i co z tego wynika? Odpowiedź w książce, oczywiście.

 

„Noteka 2015” to naprawdę znakomita nowela. Z przyczyn przeróżnych dochodzi do konfliktu zbrojnego i na naszych ziemiach lądują Amerykanie. Nie trzeba dodawać, że różnica poziomu uzbrojenia jest kolosalna – i tu właśnie wchodzi na scenę redaktor Tomaszewski ze swoją teorią chaosu. Paradne i naprawdę z jajem, chylę czoła.

 

„Synara” – spotkanie z Dziewicą Moru. To opowiadanie bardzo mi się podobało (choć jakoś nie jest wymieniane jako najwyższych lotów w tym zbiorku). Pokrótce: na świecie szerzy się nowa epidemia, choroba o niewyjaśnionych przyczynach, nieuleczalna i śmiertelna. Okazuje się, że powodem zachorowań jest (tu zdradzę nieco puentę utworu, więc jak ktoś nie czytał, niech to pominie) lenistwo umysłowe. To, że ludzie zamiast myśleć samodzielnie, otępiąją się sieczką płynącą z telewizji, radia, gazet.

 

To jest jakby clou całego zbiorku – to, że ludzie nie chcą myśleć. Nie chcą kojarzyć, analizować, obca jest im gimnastyka umysłu. I super, że autor to piętnuje z całej siły, to jest ok. To jasna strona medalu, bo jest jeszcze ciemna. Otóż bohater, jakżeby inaczej, jest z gatunku tych myślących. Tylko że przebija z niego pycha, ta pycha z powieści Josephine Tey, jest próżny i wszystkich innych spycha w dół. Tam nie ma innych inteligentnych ludzi, wszyscy są głupawi, leniwi i tym podobne (no dobra, oprócz Noteki, chwała wojskowym).

Ot, czysta ambiwalencja.

 

*- pseudonim tegoż

[Sneer 0]

Mnie się wszystkie te opowiadania podobają . Aczkolwiek zgodzę się że Przewodas pisze nierówno i ma hopla na punkcie seksu. Ksina nie trawię w ogóle, natomiast jego nowe kryminały są całkiem niezłe.

 

O - nowa werskja emotki

 

 

Tak tylko mnie refleksja naszła - a'propos uwagi Agnes że ludzie są głupawi i leniwi - po prostu Przewodas nie lubi tych co uważają że zadania domowe to zamach na ich wolność osobistą

[Agnes 6]

Może i ich nie lubi, ale pisze o tym tak, że mnie ciut odrzuca, taka podskórna niechęć, rozumiesz. Być może wpływa na to miała lektura postów Przewodasa na forach przeróżnych i w usenecie, jakoś mi on pieniaczem i pyszałkiem pachnie.

 

A co to znaczy, że ma hopla na punkcie seksu? Bo w opowiadaniach to ani go dużo, ani mało, znaczy bardziej mało, no ale to w końcu opowiadania s-f, więc zrozumiałe.

 

Natomiast udało mi się przeczytać jeszcze "Most nad Otchłanię" i tym jestem o wiele bardziej zadowolona niż tymi opowiadaniami. Uczciwy kawałek powieści, rzetelnie osadzonej w rzeczywistości, dobra akcja, bohaterowie pełnokrwiści.

Tylko ten seks... faktycznie, tu zgrzytnęło mi nieco w zębach, jak to rycerz łapie w objęcia niewiastę, iskrzy między nimi, już już ma do czegość dojść... no i dochodzi, ale wcześniej autor nie szczędzi nam opisu udręki rycerza próbującego w miarę sprawnie uwolnić się ze zbroi. Litości Długo się uwalniał i powinno mu wszystko opaść No ale nie opadło.

[Sneer 0]

On miał dość ciężkie życie - więc musiał jakoś nadrobić własnym ego. Poza tym jest skłócony ze środowiskiem więc pewnie też jakoś to sobie kompensuje w literaturze. "Most..." jest super - w zasadzie to jest traktat filozoficzny. Jest jeszcze jeden zbiór opowiadań o przygodach redaktora Obleśnych Nowinek + powieść, moim zdaniem najsłabsza.

co do obsesji erotycznych - Ksin i różne luźne opowiadania na to jednoznacznie wskazują.

[Agnes 6]

W takim razie jak masz Ksina, to ja bym pożyczyła, kiedyś tam.

[Sneer 0]

Jasne

[Rakil 0]

A jaki ma tytuł to o huraganach piszących brzydkie słowo na K, bo zapomniałem?

[Agnes 6]

Też Lewandowskiego?