Razem czy osobno?

[Agnes 6]

Przy czym nie chodzi o bohaterów książkowych, tylko o autorów. Taka myśl mnie nawiedziła przy okazji rozmowy o książce "Dobry omen", napisanej przez Pratchetta i Gaimana - czy lepiej pisać razem, czy osobno, co wychodzi z połączenia różnych talentów, kiedy nam, czytelnikom, się to opłaciło, a kiedy autorzy mogli sobie to sparowanie darować.

 

Sztandarowy przykład wspaniałej współpracy to oczywiście bracia Strugaccy. Razem stworzyli arcydzieła, a Borys po po śmierci Arkadija nic równie znakomitego już nie napisał. Z polskiego podwórka znana jest para Centkiewiczów, z tym że tu jest trochę inaczej, bo i pojedynczo i podwójnie dobrze sobie radzą. Co by tu jeszcze? O! Raczek i Kałużyński - tyle że to już dla miłośników filmów, bo to rozmowy o kinie właśnie. Świetne, polecam.

Wspomniany już "Dobry omen" - nieźle wyszło, całkiem nieźle, ale chyba jednak wolę tych panów oddzielnie, a wy?

Shea i Wilson - tu pewnie Rakil coś napisze, bo wie (ja już zapomniałam), a o Kuttnerze opowie anomalocaris.

 

 

Chciałam jeszcze dodać, że chcętnie bym zobaczyła coś wspólnego małżeństwa Kossakowska - Grzędowicz, z ciekawości.

[bazyl3 0]

Przy czym nie chodzi o bohaterów książkowych, tylko o autorów. Taka myśl mnie nawiedziła przy okazji rozmowy o książce "Dobry omen", napisanej przez Pratchetta i Gaimana - czy lepiej pisać razem, czy osobno, co wychodzi z połączenia różnych talentów, kiedy nam, czytelnikom, się to opłaciło, a kiedy autorzy mogli sobie to sparowanie darować.

 

Jeśli ostateczny rezultat jest dobry, a style obojga nie "zgrzytają" współpacując, to czemuż nie. Bardziej drażni mnie zatrudnianie "murzynów" i podpisywanie ich "dzieł" swoim, znanym, nazwiskiem. Albo lepienie przez spadkobierców książek z, jak ja je nazywam, wyskrobków - znalezionych w zakurzonym kufrze brudnopisów, notatek itp.

[Agnes 6]

Bardziej drażni mnie zatrudnianie "murzynów" i podpisywanie ich "dzieł" swoim, znanym, nazwiskiem.

MacLean? Ale on dokładał swoje nazwisko ...

Albo lepienie przez spadkobierców książek z, jak ja je nazywam, wyskrobków - znalezionych w zakurzonym kufrze brudnopisów, notatek itp.

Dzieci Hurina, oczywiście.

[Rakil 0]

Moim skromniutkim zdaniem sprawdza sie to tylko przy pojedyńczych książkach, jako sposób na całą karierę niebałdzo. Powszechne jest to w drugo- i trzeciorzędnej fantasy, gdzie chyba autorzy mają taki paragraf w kontrakcie. Wiadomo, że jak się robi przy taśmie w fabryce w kupie raźniej. Niekiedy znany autor daje tylko nazwisko na okładkę (tak myślę, bo w warsztat im nie zagladałem), by wypromować nowicjusza jakiegoś. Tytułów nie podam, bo nie warto, tylko pare nazwisk: Norton, Lackey, Zelazny, Weis i Hickman (morderczy duet )...

 

Co do Wilsona i Shea, to się zdziwiłem po przeczytaniu, że było tylko dwóch autorów. Czasami stawiałem na tuzin, każdy z wielokrotnym rozszczepieniem osobowości. No, pomyliłem się niewiele, bo wykorzystali materiały nadesłane przez czytelników Playboya. Wyszło wyśmienicie, ale właśnie w jednej pozycji.

 

Grimm mi się przypomnieli jeszcze, sukces i sława

[bazyl3 0]

MacLean? Ale on dokładał swoje nazwisko ...

 

Żeby tylko Ja się naciąłem na pierwszy tom "Net Force" "Clancy'ego"

 

Dzieci Hurina, oczywiście.

 

Żeby tylko A działania Briana Herberta, na które pozwolę opuścić zasłonę milczenia? Tylko czekać na "Zakon Bene Gesserit dwadzieścia lat później"