[przeczytane] Kocie kryminały

[Agnes 6]

Ostatnio wpadły mi w ręce trzy książki kryminalne z kotami.

1. "Kot, który czytał wspak" Lilian Jackson Braun

2. "Kot, który jadał wełnę" autorka jak wyżej

3. "Salve Roma! Koci kryminał" Akif Pirinçci

 

Dwie pierwsze książki to zaczynają serię "Kota, który...", gdzie głównym bohaterem i rozwiązywaczem zagadek jest dziennikarz nazwiskiem Qwilleran (zmora korekty), a kot jest tylko dodatkiem. Znaczącym dodatkiem, trzeba dodać. Ale tylko w pierwszym tomie, w drugim nabiera znaczącego znaczenia i staje się pełnoprawnym uczestnikiem zdarzeń. Nic dziwnego, jest wszak pełnokrwistym kotem syjamskim cudownej piękności. Bardzo inteligentnym. I z nutką dekadenckiej, tfu, detektywistycznej intuicji. Ta parka da się lubić!

Trzecia książka jest nieco inna, tu koty są głównymi bohaterami, a ludzie służą przede wszystkim do wypełnienia tła i obsadzenia ról czarnych bohaterów. Kot Francis wędruje za swoim nieco przygłupawym panem do Rzymu, gdzie natyka się na przerażające morderstwa (popełnione na kotach, oczywiście) i dzięki swemu przenikliwemu intelektowi udaje mu się wykryć sprawców. Troszkę przeszkadzało mi to uczłowieczenie kotów... ale niedużo. Smaczku książce zaś nadawał koci gej

 

Wszystkie trzy polecam osobom lubiącym koty. Bo wiecie, KOTY SĄ MIŁE.

[anomalocaris 0]

Zamawiam!

[Agnes 6]

Ale co zamawiasz?...

[anomalocaris 0]

Pozycję numer trzy, oczywiście - pozostałe widziałem na oczy

[Agnes 6]

Jest pożyczona, możesz zaklepać pod warunkiem, że oddasz "Wurta" i "Pyłki"!

[anomalocaris 0]

Myślałem, że już dawno zabrane

[Gość Push-up3k]

Ciekawe. Niedługo Jamon_Serano ma urodzinki. Zapytam się czy chce.

[Agnes 6]

No i rozdysponowałam.

[Agnes 6]

Jedzie do mnie następny tom "Kota, który..."

[anomalocaris 0]

A ja tam, jak to ja, zacząłem od pozycji numer 3, czyli „Salve Roma! Koci kryminał” Akifa Pirinçci. Niestety ku memu ubolewaniu okazało się, że to część piąta cyklu, a z sześciu napisanych przetłumaczono na polski jeszcze tylko czwartą, jak mi się najpierw zdawało. Potem okazało się, że jeszcze dwie pierwsze, ale czas jakiś temu i ciężko są osiągalne...

Już wyżej nakreślono zarys akcji, więc do tego dużo nie dodam, nadmienię tylko, że to uczłowieczanie kotów może się podobać, albo bardzo nie - to chyba jest cecha indywidualna i trzeba się do tego przyzwyczaić jak w „Wodnikowym Wzgórzu”, bo inaczej, jeśli zaczniemy się doszukiwać luk logicznych, to łatwo je znajdziemy i po całej przyjemności Mnie osobiście sposób prowadzenia akcji i stosunek do bohaterów trochę przypomniał cykl o Garretcie autorstwa Glena Cooka; świat zbrodni, zdrady, oszustwa, szaleństwa, tajnych sekt, domieszka pewnej cudowności i oczywiście detektyw już nie pierwszej formy fizycznej, ale intelektu przenikliwego zdobywa po drodze znakomitą panienkę Co je różni, to przede wszystkim język - tam był kryminał noir, z właściwymi mu brutalno-dowcipnymi dialogami, tutaj jest język bardzo staranny: długie, potoczyste, dobrze sformułowane zdania i wielce czcigodny sposób wysławiania się większości bohaterów, w tym także oczywiście kotów... z dodatkiem licznych drobnych wtrętów, głównie łacińskich i włoskich. Sam Francis okazuje się zresztą niezłym erudytą, który zabytki Rzymu i jego historię ma w małym pazurze i chętnie się dzieli wiedzą z czytelnikiem - na szczęście nie w tak masywnych dawkach, jak Eco czasem raczy Mnie to odpowiadało, dodaje pewnego kolorytu, który w jakiś sposób równoważy dość ponure zdarzenia.

Dla polskich czytelników pewne znaczenie może mieć, że Francis spotyka osobiście samego papieża (a biorąc pod uwagę czas akcji, jest to niewątpliwie Jan Paweł II); co prawda ten passus akurat trochę na siłę doczepiony. Wątek modlących się kotów i ich przywódcy kota papieskiego jednak jest niezły; tak tylko przy okazji przypomnę, że to licentia poetica - Wojtyła miał wprawdzie dwa koty w apartamentach, ale rosyjskie błękitne.

A sumując - lekkie, ale bez przesady, dość ciekawa lektura, interesujące postacie; dobre przypisy dotyczące różnych kocich spraw; zamierzam znaleźć pozostałe tomy.

[Agnes 6]

zamierzam znaleźć pozostałe tomy.

"Felidae" już sobie zamówiłam na podaju. Będę mogła się podzielić.

[anomalocaris 0]

No proszę, to się nazywa szybka reakcja

[Agnes 6]

Hłe, hłe, moje niedopatrzenie, zamówiłam, nie spostrzegłszy, iż to w oryginale

 

Ale za to mam "Kota, który się włączał i wyłączał", dziś doszedł.

[Kai Wren 0]

Hłe, hłe, moje niedopatrzenie, zamówiłam, nie spostrzegłszy, iż to w oryginale

 

Ale za to mam "Kota, który się włączał i wyłączał", dziś doszedł.

A ja Ci mogę pozostałe Koty oddać i chyba zacznę zamawiać. Mniamuśne... nie, miaumuśne są

[Wilkun 0]

Oó... wspaniale, Francis wrócił w naszym rodzimym języku, i to aż dwie książeczki...

Agnes... da się ściągnąć pierwszą część Felidae? Ja mam tylko 2, z niegdysiejszego Klubu Książki... na jedynkę poluję w wielkim zrywie średnio raz na rok na necie... ale jak dotąd nie udało mi się pozyskać...

[Agnes 6]

Na allegro się pojawia co jakiś czas, widzę w zakończonych. W merlinie natomiast jest nowa "Pojedynek". Po niemiecku Felidae nie chcesz?

[Wilkun 0]

Heheh, po niemiecku akurat mam (kupiłem kiedyś w berlinie na pchlim targu) - w sumie nie wiem co wtedy myślałem (że się tego "pięknego" języka będę uczył?)... w każdym razie nie bardzo mam możliwość odcyfrowania treści... Swoją drogą mój orginał tej książki ma chyba z 500 stron, co wydaje mi się dość dziwne patrząc na inne publikacje tego autora...

[sasan 0]

Jaką książkę można kopić kobiecie na prezent pomożecie?

[Agnes 6]

Jaką książkę można kopić kobiecie na prezent pomożecie?

Dużą, grubą, albo małą, cienką, może być w twardej oprawie, albo w miękkiej, z obrazkami albo bez, możliwości jest mnóstwo.

[anomalocaris 0]

Przykładowo Agnesy lubią: nieduże, grube, małą czcionką, kolorowe, z obrazkami, ciepłe i trochę włochate!

[Wilkun 0]

O losie... jakie pytanie, ani wieku, ani zainteresowań, tylko płeć.... Czyli pewnie niezłe książki przy takich kryteriach mogłyby być "O kogutku szałaputku i inne bajki" przez cykl Robin Hobb o skrytobójcy, a kończąc na czymś w stylu "Spóźnieni kochankowie" Williama Whartona...

Jeśli pytanie miało sugerować że literatura ma być kobieca.... to yy, to ostatnie byłoby dobre - ale sporo by ułatwiło jak byś napisał czy lubi sensację, kryminał, horror, romanse, fantastykę, komedie czy może twórczość obyczajową....

[Agnes 6]

Przykładowo Agnesy lubią: nieduże, grube, małą czcionką, kolorowe, z obrazkami, ciepłe i trochę włochate!

I z wbudowaną zakładką!

 

O losie... jakie pytanie, ani wieku, ani zainteresowań, tylko płeć....

No właśnie. Warunki brzegowe niekonkretne.

[Kai Wren 0]

O losie... jakie pytanie, ani wieku, ani zainteresowań, tylko płeć.... Czyli pewnie niezłe książki przy takich kryteriach mogłyby być "O kogutku szałaputku i inne bajki" przez cykl Robin Hobb o skrytobójcy, a kończąc na czymś w stylu "Spóźnieni kochankowie" Williama Whartona...

Jeśli pytanie miało sugerować że literatura ma być kobieca.... to yy, to ostatnie byłoby dobre - ale sporo by ułatwiło jak byś napisał czy lubi sensację, kryminał, horror, romanse, fantastykę, komedie czy może twórczość obyczajową....

Co za różnica, pewnie książka kucharska wystarczy. Profit dla obojga.

[Wilkun 0]

Ha-ha-ha... *khem* - to było głębokie, nie ma co.... książka kucharska... "lekka" przesada...

[Kai Wren 0]

Ha-ha-ha... *khem* - to było głębokie, nie ma co.... książka kucharska... "lekka" przesada...

Ciekawe, dlaczego

 

Spytaj paru osób na tym forum, czy dobra książka kucharska to zły prezent.