"My z Jedwabnego" A. Bikont - opinie.

[bazyl3 0]

Czytam. I ciągle mam wrażenie pewnego dualizmu uczuć. Z jednej strony chylę czoła przed wnikliwością i zaangażowaniem w wyjaśnianie jedwabieńskiej "zagadki", z drugiej mam wrażenie, że miast skupić się na tytułowym miasteczku i zbrodni, która miała tam miejsce, autorka wrzuciła do książki wszystko, co jej zdaniem z jedwabieńskim mordem się wiązało. Zauważam też fragmenty, którym brak, niezbędnego wg mnie, obiektywizmu.

Ktokolwiek czyta/ł, może pogada?

[anomalocaris 0]

Niestety tylko niecałą połowę przeczytałem, ktoś mi zaharapcił i jakoś już nie kupiłem drugiej. Obawiam się, że to trochę za mało na gadanie... ale nie wiem, dlaczego szersze spojrzenie miałoby być wadą? Akurat tak ciekawiej, niż siedzieć sztywno nad jedną sprawą.

[bazyl3 0]

nie wiem, dlaczego szersze spojrzenie miałoby być wadą? Akurat tak ciekawiej, niż siedzieć sztywno nad jedną sprawą.

 

Zgadza się, ale spojrzenie zbyt szerokie rozmywa obraz. Jeśli wypożyczam biografię Maty Hari (noszę się z takim zamiarem ), to nie chciałbym dostać w łapki tomiszcza o I WŚ, ba nawet nie o szpiegostwie podczas niej. Tym bardziej, że pani Bikont zdaje się snuć naprawdę odległe analogie.

[anomalocaris 0]

Mata Hari na tle wojny to barwny (ubarwiony...) przykład szpiegowski, ale w całości zmagań znaczenia wielkiego nie miał. Zaś burza wokół Jedwabnego miała od początku zdecydowanie szerszy zasięg i tematykę, z oczywistych powodów. Stąd rozszerzenie tematyki i liczne dygresje oraz szkice na szerszym tle.

[Agnes 10]

Podziwiam.

[anomalocaris 0]

Kogo/co?

[Agnes 10]

Czytających takie książki. Ja raczej lekkie, łatwe i przyjemne

[anomalocaris 0]

Hedonistka!

[Agnes 10]

A co mam sobie żałować.

[bazyl3 0]

Zaś burza wokół Jedwabnego miała od początku zdecydowanie szerszy zasięg i tematykę, z oczywistych powodów. Stąd rozszerzenie tematyki i liczne dygresje oraz szkice na szerszym tle.

 

Również o opis bat-micwy córki, co jak gdyby z tematem wiele wspólnego nie ma, jak zresztą jeszcze parę rzeczy. W ogóle zauważam wpływ takiego "nuworyszowkiego" zachwytu swym, świeżo odkrytym, żydostwem. Nie wiem, może to miało dodać książce takiego osobistego rysu? Mnie drażniło.

Poza tym nie wiem, czy to moje nastawienie na "nie", czy też wrodzony Polakom "przymus nienawiści" nie pozwalają mi przeczytać pewnych tekstów jako zwykłej informacji, a doszukują się czegoś więcej. Ot, choćby półżart pana Grossa, który gdy dowiedział się, że jego antenat był pierwszy kasztelanem ziemi łomżyńskiej mówi: "W Jedwabnem moi chłopi wymordowali moich Żydów". IMO niesmaczne i w ustach kogoś innego pewnie dla autorki nie do wybaczenia. Albo: "Tak samo jak nie znajdujemy (w NY - dopisek mój) śladu po jedwabieńskiej synagodze, w jej miejsce stoją nowe budynki szkolne, z których wysypują się setki murzyńskich dzieci."

 

Czytających takie książki. Ja raczej lekkie, łatwe i przyjemne

 

Czuję się podziwiony A łatwe i przyjemne też.

[anomalocaris 0]

Również o opis bat-micwy córki, co jak gdyby z tematem wiele wspólnego nie ma, jak zresztą jeszcze parę rzeczy. W ogóle zauważam wpływ takiego "nuworyszowkiego" zachwytu swym, świeżo odkrytym, żydostwem. Nie wiem, może to miało dodać książce takiego osobistego rysu? Mnie drażniło.

Bar-micwy.

Efekt nadgorliwości nowicjusza jest dobrze znany i dotyka wielu skądinąd najporządniejszych ludzi. I prawdopodobnie właśnie miało nadać osobisty rys; Krall też tak robiła czasem, nie wspominając o takich tytanach jak Norman Mailer

 

Poza tym nie wiem, czy to moje nastawienie na "nie", czy też wrodzony Polakom "przymus nienawiści" nie pozwalają mi przeczytać pewnych tekstów jako zwykłej informacji, a doszukują się czegoś więcej. Ot, choćby półżart pana Grossa, który gdy dowiedział się, że jego antenat był pierwszy kasztelanem ziemi łomżyńskiej mówi: "W Jedwabnem moi chłopi wymordowali moich Żydów". IMO niesmaczne i w ustach kogoś innego pewnie dla autorki nie do wybaczenia. Albo: "Tak samo jak nie znajdujemy (w NY - dopisek mój) śladu po jedwabieńskiej synagodze, w jej miejsce stoją nowe budynki szkolne, z których wysypują się setki murzyńskich dzieci."

Nie przesadzałbym. A to właśnie dlatego, że w jego ustach to nie ma takiego wydźwięku, jaki miało u wielu innych. Tak samo inaczej jest, gdy dowcip o mydłach opowie neokid, a inaczej, gdy Żyd ocalały z Auschwitz.

Co do tego drugiego, nie wiem, czy chodzi o konkretne słowo murzyński zamiast czarnoskóry albo Afro-American? Czy też o sam fakt, że jest wzmianka o rasie?

Z tym pierwszym jest zdaje się tak: Gross wprawdzie dobrze włada językiem polskim, ale jednak czasem widać, że długo w kraju nie był; zwłaszcza chodzi o słowa, które przeszły ewolucję w ostatnich latach - do takich należy właśnie słowo Murzyn, za mej młodości jeszcze masowo używane, a teraz powoli nabierające posmaku nieprzyzwoitości.

[bazyl3 0]

Bar-micwy.

 

Bat-micwy. Napisałem przecie, że chodzi o córkę

 

Nie przesadzałbym. A to właśnie dlatego, że w jego ustach to nie ma takiego wydźwięku, jaki miało u wielu innych. Tak samo inaczej jest, gdy dowcip o mydłach opowie neokid, a inaczej, gdy Żyd ocalały z Auschwitz.

 

No dobrze, rozumiem Twoje wyjaśnienie i zgadzam się z nim, ale jak się to ma do autora "Sąsiadów"?

 

Co do tego drugiego, nie wiem, czy chodzi o konkretne słowo murzyński zamiast czarnoskóry albo Afro-American? Czy też o sam fakt, że jest wzmianka o rasie?

 

Sam fakt wzmianki o rasie.

 

Z tym pierwszym jest zdaje się tak: Gross wprawdzie dobrze włada językiem polskim, ale jednak czasem widać, że długo w kraju nie był; zwłaszcza chodzi o słowa, które przeszły ewolucję w ostatnich latach - do takich należy właśnie słowo Murzyn, za mej młodości jeszcze masowo używane, a teraz powoli nabierające posmaku nieprzyzwoitości.

 

Niestety to słowa pani Bikont, nie pana Grossa, który jako mieszkaniec USA też nie byłby w moich oczach usprawiedliwiony. Nie jestem uprzedzony do słowa "murzyn", ale po co ono zaistniało we wzmiankowanym tekście?

[anomalocaris 0]

Bat-micwy. Napisałem przecie, że chodzi o córkę

No dobrze, rozumiem Twoje wyjaśnienie i zgadzam się z nim, ale jak się to ma do autora "Sąsiadów"?

Sam fakt wzmianki o rasie.

Niestety to słowa pani Bikont, nie pana Grossa, który jako mieszkaniec USA też nie byłby w moich oczach usprawiedliwiony. Nie jestem uprzedzony do słowa "murzyn", ale po co ono zaistniało we wzmiankowanym tekście?

Moja nieuwaga, sorry

Z tym drugim to nie rozumiem. Przecież to jego słowa? Więc oczywiście się ma.

A z tym trzecim... nie siedzę w psychice pani Bikont Mogę przypuścić, że skoro akurat książka poświęcona jest konfliktowi o podłożu narodowo-rasowym, to wzmianka o rasie miała zwrócić uwagę, jak to się wszystko miesza właśnie rasowo. Ale to tylko moja supozycja.

[bazyl3 0]

Z tym drugim to nie rozumiem. Przecież to jego słowa? Więc oczywiście się ma.

 

Napisałeś "w jego ustach", tzn. w jakich? Co sprawia, że akurat w jego ustach ten żart (czy półżart), nie jest niesmaczny. Moim zdaniem w tej sprawie nie ma miejsca na żarty. No, chyba że jakaś ofiara tamtych wydarzeń chciałaby w ten sposób oswoić swój strach, to jeszcze ...

 

A z tym trzecim... nie siedzę w psychice pani Bikont Mogę przypuścić, że skoro akurat książka poświęcona jest konfliktowi o podłożu narodowo-rasowym, to wzmianka o rasie miała zwrócić uwagę, jak to się wszystko miesza właśnie rasowo. Ale to tylko moja supozycja.

 

Otóż to właśnie. Ja odniosłem inne wrażenie, ale oczywiście masz rację. Trzeba by być autorką, żeby to wiedzieć.

[anomalocaris 0]

Napisałeś "w jego ustach", tzn. w jakich? Co sprawia, że akurat w jego ustach ten żart (czy półżart), nie jest niesmaczny. Moim zdaniem w tej sprawie nie ma miejsca na żarty. No, chyba że jakaś ofiara tamtych wydarzeń chciałaby w ten sposób oswoić swój strach, to jeszcze ...

Moim zdaniem w każdej sprawie i to bez wyjątku jest miejsce na żarty, tylko czasem to miejsce jest niespecjalnie duże Jak dla mnie - w ustach pana, który zrobił bardzo wiele dla wydobycia z zapomnienia czyjejś śmierci i cierpień, kosztem wielu ataków na własną osobę, nie brzmi to tak źle. Jak to było u sir Samuela Vimesa? Jemu wypadało opowiadać niewybredne dowcipy o krasnoludach i zwracać się do nich bezceremonialnie, bo najpierw dużo zrobił, by były traktowane poważnie...

[bazyl3 0]

Moim zdaniem w każdej sprawie i to bez wyjątku jest miejsce na żarty, tylko czasem to miejsce jest niespecjalnie duże Jak dla mnie - w ustach pana, który zrobił bardzo wiele dla wydobycia z zapomnienia czyjejś śmierci i cierpień, kosztem wielu ataków na własną osobę, nie brzmi to tak źle.

 

Ok, zapędziłem się. Prawdopodobnie rozmiar zbrodni i jej okropność spowodowały wygłoszenie zdania, z którym sam się nie zgadzam. Masz rację, wszędzie jest miejsce na żart. Ciągle jednak uważam tekst pana Grossa za daleki od śmiesznego

 

Jak to było u sir Samuela Vimesa? Jemu wypadało opowiadać niewybredne dowcipy o krasnoludach i zwracać się do nich bezceremonialnie, bo najpierw dużo zrobił, by były traktowane poważnie...

 

Z PTerrym to proszę do mojej Żony. Niestety "niebywatej" na forach i usenecie

[anomalocaris 0]

E, kiedy dla mnie też jest umiarkowanie śmieszne; po prostu nie wydaje mi się oburzające i tyle

 

A żona zamiast „niebywata” niech będzie „niebywała”, byle nie w znaczeniu kaczyńskim Powiedz jej, że forumowanie w trakcie dzieckowania jest bardzo odprężające!

[bazyl3 0]

A żona zamiast „niebywata” niech będzie „niebywała”, byle nie w znaczeniu kaczyńskim Powiedz jej, że forumowanie w trakcie dzieckowania jest bardzo odprężające!

 

Ale tu nie o dzieckowanie idzie, a raczej o nieśmiałość, niektórym białogłowom przyrodzoną i o niechęć do wyrażania myśli swych pisaniną

[anomalocaris 0]

O, to drobiazg. Niech Ci dyktuje!

[bazyl3 0]

O, to drobiazg. Niech Ci dyktuje!

 

Przekażę