Depresja

[nonda 9]

Chyba nikomu nie trzeba tłumaczyć na czy polega depresja, jest to stan trudny do opisania. Trudno jest także rozróżnić, czy mamy do czynienia ze zwykłym " dołkiem ", smutkiem, czy też prawdziwą depresją o różnym naśleniu.

 

U mnie zaczęło się to w czwartym kwartale zeszłego roku, do tego czasu nigdy, przez 18 lat swojego życia, nie czułem się w ten sposób. Depresję traktowałem jako coś co dotyka tylko bogatych ludzi, którzy z nadmiaru pieniędzy nie wiedzą co z sobą zrobić. Tak na prawdę nigdy głębiej nie zastanawiałem się nad problemem. Mój pierwszy taki stan trwał około dwóch tygodni - sam przeszedł. Teraz jestem w trakcie trzeciego, i muszę przyznać, że są one coraz dłuższe, i cięższe.

Używam słowa " stan " , bo nie jestem pewien czy to dokładnie depresja, a raczej początki depresji. Nie byłem u żadnego specjalisty.

 

Tu pojawia się pytanie do labowiczów, czy używali kiedyś specyfików typu: Deprim, czy Persen ?? - tylko te pamiętam z reklam. Jestem ciekaw czy pomagają, przy takich lekkich stanach depresyjnych. Nie chcę na razie brać poważniejszych leków np: Prozac - podobno pomaga. Zresztą tragedii póki co nie ma, tragedii którą przechodzą ludzie na prawdę chorzy, ale pomimo wszystko coraz trudniej mi czekać aż wszystko samoistnie zniknie.

[Bono[UG] 1920]

Nie byłem u żadnego specjalisty.

To idź, my tu możemy co najwyżej poprawić humor. Ale terapii (o ile jest konieczna (czego nie stwierdzimy)) nie przeprowadzimy.

[Amarantin 0]

Deprim i persen są dobre dla ludzi na których krzyczy szef. Moje skromne zdanie (byłego depresanta) jest takie że z tego nie wychodzisz lekami. Jak twoje życie jest marnej jakości to możesz brać jakiś syf który da ci "chemiczne" szczęście i powodzenia. Możesz go brac do końca życia aż do usranej śmierci. Jaki to ma sens? Dla mnie nikły. Dlatego wziąłem dupę w troki i zmieniłem trochę swoje życie (między innymi kierunek studiów). Nie latam teraz z uśmiechem jak dżoker 7 dni w tygodniu ale jest o wiele lepiej. No i nie skończyłem jak inni, faszerując się na dobranoc związkami litu

[miraż 0]

.

[DaveyHavok 0]

znajdź sobie dziewczynę - depresja sama minie

podczas samych poszukiwan mozna poglebic swoj stan depresyjny

[El Chupacabra 0]

nie ma co sie truc jakims syfiastym lekarstwem idz do psychologo czy kogos takiego fajna gadka i po bolu

[nonda 9]

Pro po specjalistów. Jest za wcześnie, dobrze nie jest, ale tragedii też nie ma.

Lekarz pierwszego kontaktu nie pomoże. Powie żebym pobrał jakiś " Deprim ", albo od razu odeśle do psychologa/psychiatry.

Na tych dwóch ostatnich nie stać mnie, bo z tego co wiem wizyty są drogie.

Zresztą psychiatra odpada, bo nie mógłby z kimś " vis-a-vis " tak szczerze rozmawiać o sobie, co innego GG czy forum, ale nie naprzeciwko w realu

 

A tak po za tym nie chcę, aby rodzina wiedziała - no bo po co ( robić z igły, widły ), może zaraz przejdzie i nie powróci.

[Tabaluga 0]

Pro po specjalistów. Jest za wcześnie, dobrze nie jest, ale tragedii też nie ma.

Lekarz pierwszego kontaktu nie pomoże. Powie żebym pobrał jakiś " Deprim ", albo od razu odeśle do psychologa/psychiatry.

Na tych dwóch ostatnich nie stać mnie, bo z tego co wiem wizyty są drogie.

Zresztą psychiatra odpada, bo nie mógłby z kimś " vis-a-vis " tak szczerze rozmawiać o sobie, co innego GG czy forum, ale nie naprzeciwko w realu

 

A tak po za tym nie chcę, aby rodzina wiedziała - no bo po co ( robić z igły, widły ), może zaraz przejdzie i nie powróci.

starzy mędrcy indyjscy jakże i mongolscy powiadali że lepiej zapobiegać niż leczyć skutki

[Stillo 1]

idź do kina na Yes Man "Jestem na TAK". Powiem Ci, że odkąd oglądnąłem ten film to mam banana na twarzy już kilka dni

[giez 0]

idź do lekarza, mam kumpla z depresją, tylko lekarz pomógł, współczuję Ci

[bezimienny 0]

Na tych dwóch ostatnich nie stać mnie, bo z tego co wiem wizyty są drogie.

Z tego co ja wiem to nie musisz iść do prywatnych. Są też państwowi, refundowani przez NFZ. Chociaż znając życie, na termin pewnie czeka się kilka miesięcy...

 

A jak nie jest bardzo źle to spróbuj się wziąć za siebie. Zacznij coś ćwiczyć w domu, uprawiać jakiś sport, biegać, może zapisz się na siłownie. Znajdź sobie jakieś zainteresowanie. Kup sobie zwierzątko.

[larry.bigl 769]

Sport jest świetny na takie stany zdołowania. Bo zajmuje CI czas nie masz go za wiele by myśleć o tym co dręczy:)

[bezimienny 0]

No, a poza tym wysiłek fizyczny powoduje jakieś tam zmiany w organizmie, o których nie mam pojęcia, hormony nie hormony i inne cuda, poprawia samopoczucie w każdym razie. Do tego dochodzi jeszcze np. po jakimś czasie zadowolenie ze swoich osiągów/kondycji/umięśnienia/whatever

[larry.bigl 769]

No, a poza tym wysiłek fizyczny powoduje jakieś tam zmiany w organizmie, o których nie mam pojęcia, hormony nie hormony i inne cuda, poprawia samopoczucie w każdym razie. Do tego dochodzi jeszcze np. po jakimś czasie zadowolenie ze swoich osiągów/kondycji/umięśnienia/whatever

z tym się zgodzę. Sport daje ogromna satysfakcję o ile tylko nie mamy słomianego zapału. Potrafi wciągać.

[Loofah 0]

Choćby głupie bieganie. Albo poprostu zrób kilkadziesiąt pompek (żeby się zmachać). Może kilkaset jak jesteś twardy. Jak sie nie ma siły na nic, to się też człowiek nie martwi, tylko idzie spać Ja tak walczyłem ze stresem przed maturą i efekt był taki, że nigdy lepiej nie spałem niż wtedy.

A poza tym - zrób jakieś plany. Prawko jazdy kategorii A. Miej coś od życia, a nie żyj "dla szkoły", "dla realizowania wymagań rodziny" etc.

[Remedy 1]

Sądząc po tym co i jak mówisz uważam, że już najwyższy czas na specjalistę! Miałem kiedyś taki przypadek w rodzinie i zanim wszyscy się spostrzegli było już za późno aby poradzić coś bez specjalisty. Z dnia na dzień człowiek zamienia się we wrak. Co to znaczy, że nie potrafisz mówić o sobie? Tego uczy się już dzieci w przedszkolu. Psycholog sam prowadzi rozmowę we właściwy sposób, to on będzie zadawał pytania jeśli będzie taka potrzeba i nie ma się czego bać. Niby dlaczego rodzina ma się nie dowiedzieć? Powieszą Cię na gałęzi, czy co? Wsparcie rodziny jest BARDZO potrzebne. Nie ma się czego wstydzić.

 

Specyfiki typu Persen, Deprim itp. z pewnością nie zaszkodzą, zawierają różne niegroźne dla nas substancje i sporą dawkę witaminy D (tej wytwarzanej pod skórą pod wpływem słońca) która sprzyja dobremu nastrojowi.

 

Idź do fachowca. Nie czeka się tak długo jak do innych specjalistów bo u nas ludzie boją się psychologów jak ognia.

[ozzymek 0]

Tu pojawia się pytanie do labowiczów, czy używali kiedyś specyfików typu: Deprim, czy Persen ?? - tylko te pamiętam z reklam. Jestem ciekaw czy pomagają, przy takich lekkich stanach depresyjnych. Nie chcę na razie brać poważniejszych leków np: Prozac - podobno pomaga. Zresztą tragedii póki co nie ma, tragedii którą przechodzą ludzie na prawdę chorzy, ale pomimo wszystko coraz trudniej mi czekać aż wszystko samoistnie zniknie.

 

Dam Ci dobrą radę. Zamiast brać chemię znajdź sobie dobrego przyjaciela optymistę, najlepiej extrawertyka, który będzie potrafił Cię wyciągnąć z domu, zapozna Cię z nowymi ludźmi, dowartościuje Cię oraz będzie emanował z siebie pozytywnym myśleniem. Im dłużej będziesz z nim przebywał tym szybciej to pozytywne myślenie Ci się udzieli. Dla mnie kimś takim jest pewien ktoś z PCLabu kogo poznałem w realu, niesamowity człowiek, on już będzie wiedział że o nim mowa 

[Manio007 0]

nie ma co sie truc jakims syfiastym lekarstwem idz do psychologo czy kogos takiego fajna gadka i po bolu

jeśli jest się chorym na depresje takie rozmowy nie wystarczą na rozgadanie problemu , niestety leczenie depresji to długotrwały proces i prawie nigdy do końca nie wyleczalny

[Hamil_Hamster 0]

Skoro chcesz pójść na łatwiznę i rozwiązywać swoje problemy (wyłącznie) chemikaliami a nie pracą nad sobą, to uczyń sobie chociaż to jedną przysługę i zadbaj aby to były leki przepisane przez specjalistę.

[Foh_23 57]

Deprim i persen są dobre dla ludzi na których krzyczy szef. Moje skromne zdanie (byłego depresanta) jest takie że z tego nie wychodzisz lekami. Jak twoje życie jest marnej jakości to możesz brać jakiś syf który da ci "chemiczne" szczęście i powodzenia. Możesz go brac do końca życia aż do usranej śmierci. Jaki to ma sens? Dla mnie nikły. Dlatego wziąłem dupę w troki i zmieniłem trochę swoje życie (między innymi kierunek studiów). Nie latam teraz z uśmiechem jak dżoker 7 dni w tygodniu ale jest o wiele lepiej. No i nie skończyłem jak inni, faszerując się na dobranoc związkami litu

Taka jest prawda że deprecha to coś co nie uleczysz ot tak co. A nawet po terapii często wraca.

 

nie ma co sie truc jakims syfiastym lekarstwem idz do psychologo czy kogos takiego fajna gadka i po bolu

Nie każdy czubkolog pomoże. Wiem z doświadczenia. Są tacy co potrafią jedynie rozdrażnić. Jeżeli sam się nie weźmiesz za siebie to nic ci nie pomoże.

 

Z tego co ja wiem to nie musisz iść do prywatnych. Są też państwowi, refundowani przez NFZ. Chociaż znając życie, na termin pewnie czeka się kilka miesięcy...

 

A jak nie jest bardzo źle to spróbuj się wziąć za siebie. Zacznij coś ćwiczyć w domu, uprawiać jakiś sport, biegać, może zapisz się na siłownie. Znajdź sobie jakieś zainteresowanie. Kup sobie zwierzątko.

IMO sport to bardzo dobre rozwiązanie. Choć na chwilę wyłączasz się od problemów. Nie myślisz o nich. Wchodzisz w inny świat. Masz jakiś cel. Jakąś odskocznię. Choć wiem że czasami to człowiek nie ma ochoty na nic dosłownie.

 

A poza tym - zrób jakieś plany. Prawko jazdy kategorii A. Miej coś od życia, a nie żyj "dla szkoły", "dla realizowania wymagań rodziny" etc.

j.w. Pomyśl o czymś co ciebie interesuje, co choćby kiedyś sprawiało ci przyjemność. Nie patrz na to co mówią inni że powinieneś to czy tamto. To ma być dla ciebie

 

Sądząc po tym co i jak mówisz uważam, że już najwyższy czas na specjalistę! Miałem kiedyś taki przypadek w rodzinie i zanim wszyscy się spostrzegli było już za późno aby poradzić coś bez specjalisty. Z dnia na dzień człowiek zamienia się we wrak. Co to znaczy, że nie potrafisz mówić o sobie? Tego uczy się już dzieci w przedszkolu. Psycholog sam prowadzi rozmowę we właściwy sposób, to on będzie zadawał pytania jeśli będzie taka potrzeba i nie ma się czego bać. Niby dlaczego rodzina ma się nie dowiedzieć? Powieszą Cię na gałęzi, czy co? Wsparcie rodziny jest BARDZO potrzebne. Nie ma się czego wstydzić.

 

Specyfiki typu Persen, Deprim itp. z pewnością nie zaszkodzą, zawierają różne niegroźne dla nas substancje i sporą dawkę witaminy D (tej wytwarzanej pod skórą pod wpływem słońca) która sprzyja dobremu nastrojowi.

 

Idź do fachowca. Nie czeka się tak długo jak do innych specjalistów bo u nas ludzie boją się psychologów jak ognia.

Już mówiłem to tak jak wszędzie. Są fachowcy i fafowcy. W zasadzie psycholog nic ci nie pomoże. Możesz jedynie się wygadać. Zaproponuje może jakąś terapię grupową. Powie że ciężko się walczy z depresją itd. na końcu wyśle do psychiatry po leki przeciwdepresyjne i tyla. Taka jest prawda.

 

Wiem że to trudne ale sam zabierz się za siebie. Znajdź coś co ci sprawia przyjemność, coś co ciebie odstresowuje. Ewentualnie zmień to w życiu co powoduje depresje.

[Mnemonic 4]

Ja mam depresję od mniej więcej połowy szkoły sredniej, a na pewno od 4 lat samobójcze nastawienie do zycia przerywane tylko raz na jakis czas jakimś wydarzeniem które mnie na chwile ozywia...

Nie mysl tylko idz do specjalisty, tzn psychologa, szkoda życia

[Szczota 98]

Depresji nie ma co leczyc chemia bo to jest po prostu choroba psychiczna. Jesli chcesz sie pozbyc tego stanu to sie zastanow skad ona pochodzi. Zawsze ma jakis powod. Smierc kogos z rodziny... dziewczyna rzucila etc. Trzeba cos z tym zrobic. Chemia nie pomoze bo pozniej wszystko wraca a taki stan moze trwac do konca zycia. Wysilek fizyczny tez pomaga, solarium w tym okresie takze nie bedzie zlym problemem. Ale rozwiazac problem juz musisz sam.

 

Trzeba byc odpornym psychicznie to depresja nie straszna

[Hamil_Hamster 0]

nie ma co leczyc chemia bo to jest po prostu choroba psychiczna.

Co za genialna dedukcja. Nie zapomnij przekazać swojej mądrości schizofrenikom.

[Remedy 1]

Co za genialna dedukcja. Nie zapomnij przekazać swojej mądrości schizofrenikom.

Tylko któremu z nich? OK, głupi żart.

[Qniczeq 0]

JA osobiście się leczę na depresję ponad pół roku, najlepszym sposobem jest udanie się do Psychiatry, pogadanie z psychologiem, wbrew pozorom nie jest to drogie, nawet powiem, że bezpłatne, jak ma się u boku poradnie co ma podpisanę umowę z NFZ.