Najbardziej frustrujące momenty w grach

[sensej0s 14]

- Ninja gaiden black : praktycznie cała gra

 

- Abe oddysey : marzyłem aby skończyć gre z byle jakim wynikiem bo nerwicy dostawałem.

 

Medal of Honor Allied assault - na hardzie dla mnie za trudna a brat rozwalił pare razy

 

 

 

 

 

[HDR'o 188]

Mnie przerastała Ghosts`n`Goblins na c64. Uwielbiałem ją, ale nie potrafiłem przejść całości. Podobnie z Giana Sisters i Karateką. Uwielbiałem te gry, ale nie dało rady. No nie dało

G'n'G przechodzę (na C64 wszystko) bez problemu. Giane Sisters jestem w stanie przejść na jednym życiu, a Karatekę pamiętam, że też przeszedłem chyba

[bako 0]

Czekajcie na Dark Soul's na PC to poznacie nowy wymiar słowa frustracja .

[Pynio 0]

Czekajcie na Dark Soul's na PC to poznacie nowy wymiar słowa frustracja .

 

No chciałbym by ta gra pokazała się na PC. Bardzo wiele dobrego o niej słyszałem. Również jeśli chodzi o poziom trudności

[Destroy 2]

G'n'G przechodzę (na C64 wszystko) bez problemu. Giane Sisters jestem w stanie przejść na jednym życiu, a Karatekę pamiętam, że też przeszedłem chyba

W Karatece nie potrafiłem przejść tego ptaka. Zawsze mnie zabijał, bo mój karateka nie potrafił go dosięgnąć. Ale to był chyba błąd w mojej grze. Ja grałem w te rzeczy jak miałem 4-12 lat, podejrzewam, że teraz by mi lepiej szło. No chyba że gorzej. Daaawno w te rzeczy nie grałem

[Borisss 0]

Czekajcie na Dark Soul's na PC to poznacie nowy wymiar słowa frustracja .

Jest harda, strasznie przy niej męczyłem, ale jednak ostatni boss w Ninja Gaiden 2 bardziej napsuł mi krwi.

Podchodziłem do niego KILKADZIESIĄT razy i kiedy w końcu mi się udało i go pokonałem byłem cholernie zadowolony z siebie, a za chwilę się okazało, że trzeba walczyć z nim jeszcze raz, tylko, że przyjmuje on mocniejszą postać, a życie głównego bohatera się nie regeneruje... Pomijam fakt, że przed walką z ostatnim bossem walczyło się z 5 albo 6 pomniejszymi, po których można było tylko raz zregenerować życie. Tak czy siak przejście ostatniego bossa zajęło mi 6 godzin z zegarkiem na ręce i zrobiłem to tylko dlatego, że leżałem chory i nie miałem nic lepszego do roboty, w innym wypadku bym to olał.

[Fiku Miku 0]

Kiedy się wkręce w fabułę gry, mordowanie itp i z tego wszystkiego nie zapiszę a potem gine ........ i jakaś godzina do tyłu. Zazwyczaj muszę wtedy wyłączyć grę i wrócić do niej później

[MoNoX 16]

jak w FM mam kontuzje na treningach lub ktoś wróci z reprezentacji z kontuzją to mnie coś trafia i kusi mnie wczytać

[BTK_BLR 10]

Nie wiem czy już było, ale najbardziej frustrującym momentem grze było dla mnie ... Misja w GTA 3: Vice city, a mianowicie zadanie z mini helikopterem, gdzie w budynku trzeba było za jego pomocą podłożyć ładunki wybuchowe .. Ile było podejść zaliczyłem nie pamiętam, ale na pewno ostro się @$#$$#@%łem .

Ja tą misje przeszedłem za pierwszym razem, a jak grałem drugi raz to za trzecim.

Dopiero później jak sprawdzałem czy mam wszystko zrobione na 100% to się dowiedziałem, że była trudna.

 

A jak już jesteśmy przy GTA:VC to dostawałem białej gorączki próbując zdobyć bodajże czarnego Vana w misji odbywającej się chyba na tyłach lodziarni. Brama była zamknięta, więc trzeba było podjechać ciężarówką do przewozu samochodów i wyskoczyć z niej, przelatując przez bramę drugą taką samą ciężarówką. Potem trzeba było wykręcić i postawić ją pod bramę od wewnętrznej strony. Oczywiście pojazdy lubiły sobie zniknąć, więc trzeba było szukać ich od nowa. Ostatecznie udało mi się zdobyć wszystkie unikalne fury.

 

Pamiętam, że denerwowałem się jak grałem kiedyś w Prince of Persia (ale jeszcze w 2D) i pod koniec poziomu za późno się wybiłem albo zapomniałem o jakiejś pułapce. Teraz jakoś na luzie podchodzę do gier, choć jeszcze kilka lat temu potrafiłem się wkur*** jak padałem grając w CS'a. Najgorsze było to, że im bardziej człowiek był poirytowany to tym gorzej mu szło i koło się zamykało. Parę razy myślałem, że trafi mnie jasna cholera jak zginąłem w Diablo 2 (szczególnie jak grałem na HC albo wracałem po zwłoki).