Śmierć z punktu ateisty

[Zigu17 556]

Mózg to woda i połączone ze sobą neurony przekazujace informacje, a jednak świadomość istnienia tak bardzo towarzyszy nam przez cale życie, że cieżko pojąć wyobrażenie "niczego" Ok umieramy, odplywamy, jak sądzicie jak dlugo tak naprawde mozg wie że umarliśmy. Tzn trybi, a my wiemy że nas nie ma?. Jak dlugo po śmierci ciala mózg funkcjonuje? Potraficie wyobrazić sobie wylączenie samego siebbie, no chyba nie, bo wtedy "wyobrażamy" a tutaj nie ma nawet wyobrażenia. Jak można wyobrazić sobie, nie istnienie siebie? Wiem że to durna rozkminka, ale czesto mnie męczy. Tak naprawde to nie potrafie przekazać w pelni o co mi chodzi pisząc, bo to troche zbyt skomplikowane. I jak sądzicie co by bylo lepsze "świadomość" w kompletnej nicości/ nieodczuwalnosci/niepoznawalności, czy kompletne wyłączenie. Oczywiscie kłądziemy na bok, nieba, piekla, duchy, reinkarnacje itp. Jak sądzicie sama świadomosć istnienia pozostaje? Czy miliardy ton informacji, wspomnień, charakteru przepada, jak dysk twardy wyrzucony na śmieci? Jak sądzicie. Myslicie o swoim końcu?

 

BTW Sam nie jestem ateistą, bo uważam że wierzyć lub nie wierzyć to my sobie mozemy. Raczej osobą przygotowaną na cokolwiek. Być moze po za naszą abstrakcją. Głupie jes mówienie wierze, nie mając dowodów, tak samo mówiąc nie wierze, mając jakiekolwiek wątpliwości, pomnożone x 1000 teori mniej lub bardziej prawdopodobnych

 

pozwole sobie zacytować posta Lucas1001 który mnie rozbroił

 

"Z tym 'wyobrażeniem śmierci' jest jak z wczuwaniem się w osobę, która jest niewidoma. Niby zamykając jedno oko drugim NIC nie widzimy. Ale zamykając oba widzimy ciemność. Co może widzieć osoba, która ma wydłubane oczy? Czy 'widzi' ciemność, czy po prostu jakoś nie widzi ani ciemności ani innego koloru, co jest niemożliwe do wyobrażenia dla widzącego?"

[_Liquid 0]

Moim zdaniem to jest tak jak ze zwykłym snem. Nagle się zasypia ale już tym razem się nie budzi. Nic nadzwyczajnego.

[Zigu17 556]

Moim zdaniem to jest tak jak ze zwykłym snem. Nagle się zasypia ale już tym razem się nie budzi. Nic nadzwyczajnego.

 

ok, ale w śnie śnisz, przelatują Ci informacje, odkopują wspomnienia, masz czesto świadomosć ze śnisz

Taki koniec ze świadomością nieistnienia?

[revcorey 0]

ok, ale w śnie śnisz, przelatują Ci informacje, odkopują wspomnienia, masz czesto świadomosć ze śnisz

świadomość we śnie masz przez bardzo krótką chwilę i rzadko. Reszta to zasypiasz i się budzisz i tyle.

[kubexx 0]

Osobiście uważam, że nie ma nic i tyle.

[Sony84 0]

Osobiście uważam, że nie ma nic i tyle.

A życie po życiu?

I nie chodzi o reinkarnację tylko to o czym ksiądz w Kościele co niedziele nawija...

[kolazer 0]

w zwyklym snie masz wyobrazenia, wspomnienia. niema zycia po zyciu

[kubexx 0]

A życie po życiu?

I nie chodzi o reinkarnację tylko to o czym ksiądz w Kościele co niedziele nawija...

Oczywiście, że po życiu.

 

żeby tu sie znowu nie czepiali napisze bardziej rozbudowanym zdaniem.

Uważam, że po śmierci nie ma naszej świadomości, w nic się nie przeradza i nie staje się wolna od materii.

[żylak 0]

Jak nie ma nic to jaki sens ma to całe nasze życie ?

[skee 0]

Jak nie ma nic to jaki sens ma to całe nasze życie ?

 

A jaki sens ma życie wszystkich zwierząt na tej planecie skoro po śmierci mają nic ? taki sam jak nasz - przetrwanie gatunku.

[jan dzban 11]

Po śmierci jest to samo co przed narodzinami.

[kain 31]

Jak nie ma nic to jaki sens ma to całe nasze życie ?

 

A ja cos jest to co? Bedziesz "dobry" czlowiekiem bo za to pojdziesz do nieba? Nie mozesz byc dobrym po prostu dlatego, ze to lepsze niz byc zlym?

 

A co jest po smierci to pytanie tak stare jak ta swiadomosc o ktorej piszesz. Kiedys sie dowiemy albo nie, dyskutowac nie ma o czym bo tyle teorii ilu ludzi, a dowodow 0.

[Lucas1001 0]

Z tym 'wyobrażeniem śmierci' jest jak z wczuwaniem się w osobę, która jest niewidoma. Niby zamykając jedno oko drugim NIC nie widzimy. Ale zamykając oba widzimy ciemność. Co może widzieć osoba, która ma wydłubane oczy? Czy 'widzi' ciemność, czy po prostu jakoś nie widzi ani ciemności ani innego koloru, co jest niemożliwe do wyobrażenia dla widzącego?

[Keyser_Soze 12]

Podobne i mnie nachodzą rozkminy co Zigiego, tylko zaraz staram się sam siebie besztać, bo wiem, że do niczego mnie nie zaprowadzą, a zrobią najwyżej jeszcze większy mętlik w głowie.

Niech się dzieje co ma się dziać, byle by nie bolało.

[Zigu17 556]

Z tym 'wyobrażeniem śmierci' jest jak z wczuwaniem się w osobę, która jest niewidoma. Niby zamykając jedno oko drugim NIC nie widzimy. Ale zamykając oba widzimy ciemność. Co może widzieć osoba, która ma wydłubane oczy? Czy 'widzi' ciemność, czy po prostu jakoś nie widzi ani ciemności ani innego koloru, co jest niemożliwe do wyobrażenia dla widzącego?

 

dobre

 

Kto sie wczuje w trupa ?

 

Podobne i mnie nachodzą rozkminy co Zigiego, tylko zaraz staram się sam siebie besztać, bo wiem, że do niczego mnie nie zaprowadzą, a zrobią najwyżej jeszcze większy mętlik w głowie.

Niech się dzieje co ma się dziać, byle by nie bolało.

 

Z drugiej strony bol to uczucie. Czy w obliczu smierci będac świadomym że umieramy, mozna przejmować się czymś takim jak ból? Ano robi to małą sieke w mozgu, myslac o tym

[.wizzie 0]

http://www.youtube.com/watch?v=V1ouxQPJn74

Ten utwor zawsze poddawal moj umysl podobnej rozkmnice. Jest ona dosc ciezka do rozwiazania, ale jestem zarazem strasznie ciekawy jak to jest.

Powiem tak... Nie mam pojecia co dzieje sie po smierci, ale bardzo bym chcial zeby cos bylo...

[konrad1991pl 0]

jak sądzicie co by bylo lepsze "świadomość" w kompletnej nicości/ nieodczuwalnosci/niepoznawalności, czy kompletne wyłączenie.

Sądzę, że oczywiście świadomość choćby i w totalnej nicości byłaby lepsza :F Też się nieraz nad tym wszystkim zastanawiałem A tak btw, to z tego co mi mówiono to i wg religii piekło/niebo nie jest jakimś miejscem, nie ma tam też wykonywania jakichś czynności, jest to jedynie stan ;p

Aczkolwiek, eh.... świat wydaje mi się zbyt dziwaczny, absurdalny, pokręcony i abstrakcyjny, żeby czegoś nie było Ale nie wykluczam i takiej opcji, bo tak naprawdę nie wiadomo, chociaż nie uważam się za ateistę. I tak sądzę, że jeśli okaże się, że cośtam jest, to byłoby to coś o wiele bardziej Über, niż wyobraża to sobie jakakolwiek idea, czy religia, czy ktokolwiek

[Petlik 0]

Chcialbys byc niewolnikiem samego siebie?

[Keyser_Soze 12]

Z drugiej strony bol to uczucie. Czy w obliczu smierci będac świadomym że umieramy, mozna przejmować się czymś takim jak ból? Ano robi to małą sieke w mozgu, myslac o tym

Żeby tylko przejmować się... Ból jest takim czynnikiem, który nawet popycha ludzi do szybszego zejścia z tego świata.

[bla.zej 0]

Moim zdaniem po śmierci coś jest, nie wiem co, ale na pewno nie ma "niczego".

Z jednej strony nie wykluczam ewolucji, lecz z drugiej, to że żyjemy i jesteśmy tego świadomi nie może być poprostu przypadkiem. Zbyt duży to musiał by być przypadek, aby wszystko tak właśnie się ułożyło.

[kain 31]

Żeby tylko przejmować się... Ból jest takim czynnikiem, który nawet popycha ludzi do szybszego zejścia z tego świata.

 

Dokladnie.

 

Osobiscie wolalbym zeby nic nie bylo. To najbezpieczniejsza opcja.

[konrad1991pl 0]

Chcialbys byc niewolnikiem samego siebie?

Erm, czy ja wiem, czy to takie tam niewolnictwo? :<

 

Eh, jestem trochę nienormalny. Chociażby - inni jak wypiją to szaleją, albo nie wiem, podrywają itp., a ja jak wypiję to tymbardziej włącza mi się faza na przekminkę nad sensem życia, wiarą, społeczeństwem, i takimi tam podobnymi rzeczami ;p

 

I w ogóle, non-stop mam jakieś przekminki >:

[revcorey 0]

Z jednej strony nie wykluczam ewolucji

ciężko wykluczyć coś na co są setki dowodów.

 

 

Nie ma życia po życiu jest co najwyżej chęć taka z strony ludzi bo się boją że jak ktoś taki jak oni może po prostu się rozpłynąć poniekąd jest to też pewnego rodzaju tęsknota za młodością bo o śmierci się tak często nie rozmyślało o tym a jak już to dość lekko.

[konrad1991pl 0]

@up: czy ja wiem, czy to kwestia strachu przed śmiercią? Eh, no po prostu, strasznie kijowo jest nieistnieć z drugiej strony i tak się wtedy nie wie, że się nie istnieje, więc mówi się trudno. No ale lipton i tak ;E

Nasuwa mi się myśl, że skoro niczego nie ma, to po co te wszystkie idee, uczucia, i takie tam Jakieśtam walki, wartości, ojczyzny i takie tam. Z drugiej strony, jeśli bym faktycznie tak uważał, to byłbym cholernym ignorantem Bo ludzie, skoro umieją już myśleć itp., to ustanawiają sobie tego typu abstrakcyjne pojęcia, dla lepszego życia. Eh, świat jest taki absurdalny i dziwny

[Gość Patrhas]

Po śmierci jest to samo co przed narodzinami.

 

Jestem podobnego zdania. Mógłbym się nawet pokusić o stwierdzenie, że jest tak do momentu, który jesteśmy w stanie sobie przypomnieć z naszego dzieciństwa. Tak samo trudno jest więc się dowiedzieć co się dzieje z człowiekiem w chwili śmierci jak i narodzin czy chwili kiedy zyskujemy świadomość. Osobiście uważam, że matka natura na pewno znalazła na to swój sposób i każdy przez to przejdzie, pytanie tylko czy będziemy w stanie zdać sobie sprawę z tego co będzie się z nami działo - co jest raczej wątpliwe.